حقایق تلخی که در باره لیبرالیسم نمی گویند/ پرسش مهم: آیا رواداری لیبرالی بی طرف است؟/ وقتی «بی‌طرفی لیبرال» به ابزار سرکوب تبدیل می‌شود

 گروه اندیشه: گروه اندیشه: تنظیم، اصلاح و ویرایش: فروزان آصف نخعی: در مقاله پیش رو که توسط هوش مصنوعی ترجمه شده، شادی حمید، از دبیران افتخاری نشریه امریکن پرپز (American Purpose)، پژوهشگر ارشد در موسسه بروکینگز و از بنیان‌گذاران نشریه خرد جمعی (Wisdom of Crowds) است. او نویسنده کتاب «استثناگرایی اسلامی: چگونه نبرد بر سر اسلام جهان را بازطراحی می‌کند» (۲۰۱۷) است . شادی حمید در مقالهٔ «تنگنای رواداری»، در سایت Persuasion  به تاریخ ۲۶ ژانویه ۲۰۲۱ منتشر شده تنش و پارادوکس درونی لیبرالیسم در مواجهه با تکثرگرایی (پلورالیسم) جامعهٔ مدرن را واکاوی می‌کند. نکته این مقاله آن است که امروز نارواداری در لیبرالیسم در چهره کشورهای توسعه یافته مانند آمریکا با قدرت گیری ترامپیسم بیشتر نمایان شده است.  او با تمایز میان «لیبرالیسم کمینه‌گرا» (به عنوان ابزاری همزیستانه و پراگماتیک) و «لیبرالیسم کمال‌گرا» (به عنوان پروژه‌ای آموزشی و اقتدارگرا برای تحمیل عقلانیت واحد)، نشان می‌دهد که رواداری لیبرالی در عمل بی‌طرف نیست. با گسترش تنوع قومی و مذهبی، بازار آزاد اندیشه‌ها، توان ایجاد اجماع را از دست داده و لیبرالیسم با فرارفتن از چارچوب کلاسیک خود، از قدرت دولتی و فرهنگی برای پیشبرد مفهوم خاصی از «خیر» استفاده می‌کند؛ روندی که در چپ به «آگاهی‌یافتگی افراطی» (Wokeness) و در راست به «نابیلیبرالیسم» و استفاده ابزاری از ارزش‌های روشنگری علیه اقلیت‌ها منجر شده است.(illiberalism این اصطلاح در علوم سیاسی و فلسفه به اندیشه، جریان یا روندی اشاره دارد که با اصول بنیادی لیبرالیسم مخالفت می‌کند؛ به‌ویژه با مواردی چون: تفکیک قوا و استقلال قوه قضائیه، حقوق بشر و آزادی‌های فردی، پلورالیسم (کثرت‌گرایی) و تساهل/رواداری و حاکمیت قانون در برابر اراده‌ی مطلق اکثریت یا حکومت) حمید با اشاره به رویدادهایی چون تسخیر کاپیتول و قطبی‌زدگی سیاسی در آمریکا تاکید می‌کند که ادعای بی‌طرفی لیبرالیسم توهمی بیش نیست و این اندیشه امروزه با آزمون سختِ تعیین مرزهای رواداری و قدرت بخششِ مخالفت‌های درون‌سیستمی روبه‌رو است. این مقاله را در ادامه می خوانید:

**** …