روز گذشته انوشیروان محسنی بندپی، معاون گردشگری وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، گفت: با هدف رونق گردشگری داخلی، «سفر کارت» با همکاری بانک رفاه طی مراسمی رونمایی میشود.
وی افزود: با هدف حمایت از افزایش نشاط و سفرهای تابستانی، تفاهمنامه جدیدی میان این وزارتخانه و بانک رفاه منعقد میشود که طبق این طرح، مسافران میتوانند از «کارت سفر» یا «کارت سیمرغ» تا سقف اعتبار ۵۰۰ میلیون تومان استفاده کنند.
وی افزود: این تسهیلات در سه سطح زمانی چهار ماهه، ۱۲ ماهه و ۲۴ ماهه با نرخهای بهره متفاوت در اختیار مسافران قرار میگیرد تا در شرایطی که نقدینگی کافی ندارند بتوانند از واحدهای اقامتی استفاده کنند. این طرح از هفته آینده بهصورت عملیاتی آغاز میشود.
وی از برنامههای دولت برای مقابله با اثرات بحرانهای اخیر بر صنعت گردشگری، تسهیلات اعتباری جدید برای مسافران و تلاش برای تقویت دیپلماسی گردشگری در کشورهای عضو «بریکس» خبر داد.
تغییر پارادایم گردشگری
معاون گردشگری وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی ضمن بررسی وضعیت گردشگری در سال گذشته، با اشاره به وقوع جنگ دوازدهروزه و حملات رژیم صهیونیستی، اظهار کرد: این حوادث باعث ایجاد فراز و نشیب در آمار گردشگری شد، بهگونهای که اگرچه در ماههای پس از جنگ با کاهش گردشگری خارجی روبهرو شدیم، اما گردشگری داخلی با تغییر پارادایم از «تفریحمحوری» به «امنیتمحوری» (انتقال به مکانهای امن)، همچنان فعال باقی ماند که پس از گذشت بحران، روند رشد دوباره به حالت مثبت بازگشته است.
محسنی بندپی به تلاشهای ایران برای افزایش گردشگر خارجی اشاره کرد و گفت: ما در تعامل با سازمان جهانی گردشگری و از طریق حضور در نمایشگاههای بینالمللی، بر توانمندیهای تمدنی ایران تأکید میکنیم.
وی همچنین با اشاره به توافقها در کشورهای عضو بریکس، بر لزوم حل مشکل حملونقل هوایی تأکید کرد و از طرح «آزادی پنجم» یاد کرد و گفت: اگر بتوانیم با تصویب مقررات لازم در مجلس، به ایرلاینهای خارجی اجازه انجام پروازهای داخلی (مانند شیراز به مشهد) را بدهیم، کمبود ناوگان هوایی ما به خوبی جبران خواهد شد.
معاون گردشگری وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، با اشاره به خسارتهای وارده در جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه، گفت: با وجود خسارات وارده به برخی سایتهای تاریخی و زیرساختهای هتلی در ۱۳ استان، با تدابیر حفاظتی، از آسیب دیدن اشیای موزهای جلوگیری شد. برآورد اولیه خسارت به سایتهای تاریخی حدود ۵/۷ همت است که در مسیر جبران قرار دارد.
سفر با بهره!
سفر کارت یک کارت الکترونیکی است که دارندگانش میتوانند از اعتبار موجود در کارت برای پرداخت هزینههای سفر و گردشگری در مراکز مختلف استفاده کنند. پیشنهاد صدور سفر کارت در ایران در سال ۸۶ با طرح معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی ریاستجمهوری و سازمان میراثفرهنگی، صنایعدستی و گردشگری ارائه شد. مسئولان سازمان میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی، بانک سپه و شرکت سرمایهگذاری ایرانگردی و جهانگردی این کارتها را طراحی کردند تا در مرحله نخست کارمندان دولت بتوانند با این کارت در مراکز اقامتی و سیاحتی طرف قرارداد با مجریان سفر کارت از تخفیف ۲۵ تا ۶۰ درصدی برخوردار شوند. البته بعدها بانکهای دیگر نیز به ارائه این کارتها اقدام کردند.
البته از آنجا که هنوز جزئیات بیشتری از این طرح منتشر نشده، اما صحبتهای معاون گردشگری وزارت میراثفرهنگی و گردشگری نشان میدهد دولت قصد دارد با همکاری شبکه بانکی یا شرکتهای مالی، امکان دریافت اعتبار یا تسهیلات سفر را برای متقاضیان فراهم کند تا هزینه اقامت، حملونقل و خدمات گردشگری بهصورت اقساطی پرداخت شود.
مدافعان سفر کارت معتقدند که بسیاری از خانوادهها به دلیل نداشتن توان اقتصادی و پرداخت هزینههای سفر، قید آن را زدهاند و با این اقدام و اقساطی کردن تا حدودی میتوان این کمبود را جبران کرد و میتواند مانع مالی را برطرف کند. البته با توجه به اینکه بخشی از تقاضای سفر به دلیل هزینههای سنگین حملونقل، اقامت و خدمات گردشگری سرکوب شده، داشتن امکان پرداخت اقساطی میتواند گرهگشا باشد. باید توجه داشت که مسئله اصلی، خارج شدن برخی اقدامات و خریدها از اولویت خانوادهها، تنگناهای مالی و درآمدی است.
از آنجا که سفر کارت تا سقف ۵۰۰ میلیون تومان قابل شارژ بوده و سود بانکی هم به آن تعلق میگیرد، بیشتر به یک وام بانکی شبیه است که افراد باید آن را در بازه زمانی ۴، ۱۲ یا ۲۴ ماهه بازپرداخت کنند.
معمولاً گرفتن وام برای برطرف کردن برخی نیازهای مهم مانند افزایش ودیعه مسکن یا خرید خانه یا ماشین در بین مردم رواج دارد، اما اینکه یک خانواده برای سفر رفتن حاضر به گرفتن وام آن هم با سود شود، کمی دور از ذهن است. سفر کارت حتماً محسناتی دارد و میتواند به گردشگری و دیگر بخشهای مرتبط با آن هم کمکهایی بکند، لکن سفر کارتی که دوستان از آن یاد میکنند، در نهایت برای خانوادهها نتیجهای با عنوان انباشت بدهی و اقساط معوق بر جای میگذارد. واقعیت این است که مسئله سفر و گردشگری داخلی ارتباط مستقیمی با بحث اقتصاد جامعه و درآمد خانوادهها دارد، فلذا مادامی که درآمد و حقوق افراد کفاف هزینههای اصلی زندگیشان را ندهد، مسافرت رفتن به انتهای فهرست اولویتشان میرود.
