برآوردهای اولیه از بنگاههای آسیبدیده جنگ رمضان نشان میدهد بیشترین تعداد واحدها، در گروه خسارت یک تا ۱۰ میلیارد تومان قرار دارند. در این گروه، هزار و ۲۳۳ بنگاه شناسایی شدهاند که مجموع خسارت اعلامی آنها ۳.۴۷ همت است. این رقم در مقایسه با خسارت شرکتهای بزرگ، سهم محدودی از کل خسارتها را دارد، اما از نظر تعداد بنگاه و پراکندگی اثر بر اشتغال و تولید، گروهی تعیینکننده به شمار میرود.
در واقع، مسأله این واحدها بیش از آنکه «بازسازی پروژههای عظیم» باشد، تأمین منابعی برای ادامه حیات است. پروژههایی مانند تعمیر یک دستگاه، جایگزینی بخشی از مواد اولیه یا موجودی آسیبدیده، ترمیم محل تولید، پرداخت دستمزد، احیای ناوگان حملونقل یا تأمین نقدینگی برای بازگشت خط تولید به شرایط عادی که چنین نیازهایی، اگر بهموقع پاسخ داده نشود، میتواند یک خسارت محدود را به توقف طولانیمدت فعالیت تبدیل کند.
صرف نگاه کردن به ارزش ریالی خسارت کافی نیست
آمارها نشان میدهد از مجموع سههزار و ۱۹۵ بنگاه با هزینه تأمین مالی کمتر از یکهزار میلیارد تومان، نزدیک به ۴۰ درصد در بازه خسارت یک تا ۱۰ میلیارد تومان قرار گرفتهاند. این گروه از نظر تعداد، بزرگترین دسته آسیبدیدگان است. اما سهم آن از مجموع خسارت بنگاههای زیر یک همت، حدود ۴.۴ درصد برآورد شده است.
این نسبت، یک نکته مهم در خود دارد. در سیاست بازسازی، صرف نگاه کردن به ارزش ریالی خسارت کافی نیست. ممکن است یک بنگاه بزرگ به تنهایی خسارتی معادل صدها یا هزاران واحد کوچک داشته باشد، اما اثر توقف فعالیت واحدهای کوچک و متوسط در شهرکهای صنعتی، بازارهای منطقهای، زنجیره قطعهسازی، صنایع غذایی، خدمات فنی و تولیدات محلی، بهصورت گستردهتری در اقتصاد پخش میشود. …

بازار
































































































































