تحلیل رسانه عبری: آیزنکوت جام زهر را سر می‌کشد؟ تشکیل دولت از طریق ائتلاف با اعراب یا پایبندی به وعده‌های انتخاباتی؟

رسانه عبری Zman Israel نوشت: نتانیاهو می‌کوشد اکثریت پارلمانی را با اکثریت یهودی جایگزین کند؛ آیزنکوت در دام وعده‌های خود گرفتار شده و لیبرمن می‌خواهد بدون شرکایی که می‌توانند زمینه برکناری نتانیاهو را فراهم کنند، قدرت را تغییر دهد.

به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: صبح روز پس از انتخابات، خطوط قرمز کارزار انتخاباتی به تله‌ای سیاسی تبدیل شده‌اند: رهبران احزاب باید میان زیر پا گذاشتن وعده‌هایشان و پایبندی به اصولی که ممکن است اسرائیل را به دور دیگری از انتخابات بکشاند، یکی را انتخاب کنند.

تصویر نهایی توزیع کرسی‌ها هنوز مشخص نشده است، اما صبح روز پس از انتخابات، یک واقعیت تلخ سیاسی از هم‌اکنون در حال آشکار شدن است: وعده‌های قاطعی که رهبران احزاب در طول کارزار انتخاباتی مطرح کردند، اکنون با واقعیت تشکیل ائتلاف دولتی در تضاد قرار گرفته‌اند. آن‌ها به‌زودی ناچار خواهند شد تصمیم بگیرند کدام وعده‌های خود را زیر پا بگذارند و مهم‌تر از آن، چگونه برای رأی‌دهندگان توضیح دهند که چرا آنچه به‌عنوان خط قرمزی غیرقابل عبور معرفی می‌شد، ممکن است به گزینه‌ای سیاسی تبدیل شود.

در میان رهبران اردوگاه تغییر، نفتالی بنت بهتر از هر کس دیگری با این تله آشناست. او در انتخابات بیست‌وچهارمین دوره کنست، دو تعهد متناقض مطرح کرد: از یک سو وعده داد مانع کشیده شدن کشور به پنجمین دور انتخابات شود و از سوی دیگر، سندی را امضا کرد که در آن متعهد شده بود اجازه ندهد یائیر لاپید نخست‌وزیر شود و با حزب رَعَم ائتلاف نکند.

وقتی لحظه تصمیم‌گیری فرا رسید، او نتوانست به هر دو تعهد خود عمل کند. بنت تا امروز بهای سیاسی سنگینی بابت وعده‌هایی که زیر پا گذاشت، پرداخته است. او در کارزار انتخاباتی سال ۲۰۲۶ بار دیگر به درسی اشاره کرد که از آن تجربه گرفته بود. قاطعیتی که در جریان کارزار انتخاباتی از خود نشان داده بود، در سال‌های بعد به باری سیاسی بر دوشش تبدیل شد.

در مقابل بنت، نتانیاهو در میان حامیانش تقریباً هیچ هزینه سیاسی بابت تغییر مواضع خود نمی‌پردازد. چرخش‌های موضعی او لزوماً به‌عنوان نقض اعتماد تلقی نمی‌شوند، بلکه بخشی از قواعد بازی سیاسی به شمار می‌روند. …