« خاک زخمی» مستندی که ویرانگری محیط زیست توسط بمب ها را افشاء می کند

رامتین شهبازی در ابتدای برنامه گفت: فیلمی که به تماشای آن نشستیم، «خاک زخمی» به کارگردانی مصطفی شوقی بود؛ اثری تأثیرگذار که نکات و موضوعات مهمی را مطرح می‌کند. همانطور که در جلسات پیشین درباره «اکوسینما» و سینمای زیست‌محیطی صحبت کرده بودیم، گستره سینمای زیست‌محیطی بسیار وسیع است و روزبه‌روز نیز بر ابعاد آن افزوده می‌شود. اساساً هنر زیست‌محیطی یا «اکوآرت» از مباحث نسبتاً جدید در جهان است و حتی مبانی نظری آن نیز هنوز در ایران به‌اندازه کافی ترجمه و بررسی نشده است.از آنجا که این حوزه با تحولات و اتفاقات مختلفی در ارتباط است، طبیعی است که موضوعات آن نیز گسترش پیدا کند. یکی از تلخ‌ترین این موضوعات، تأثیر بمب‌ها و تجهیزات نظامی بر محیط زیست است. این تجهیزات، علاوه بر تخریب مستقیم، پیامدهایی زیست‌محیطی دارند که حتی برنامه‌ریزی برای دوران پس از جنگ را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهند. این آسیب‌ها تنها به زندگی انسان‌ها محدود نمی‌شوند، بلکه چرخه حیات گیاهان و حیوانات را نیز مختل می‌کنند. وی افزود: همان‌طور که در فیلم آقای شوقی و پژوهش‌های خانم دکتر اصفهانی مشاهده کردیم، این آسیب‌ها ابعاد گسترده‌ای دارند. از چند منظر می‌توان به اهمیت این فیلم پرداخت. نخست اینکه «خاک زخمی» را می‌توان اثری پرتره دانست که به خانم دکتر اصفهانی، پژوهشگر این جنایت جنگی، می‌پردازد. از سوی دیگر، موضوع پژوهش‌های ایشان در بستر سینمای زیست‌محیطی قرار می‌گیرد و از این منظر نیز فیلم اهمیت دارد. خوشحالم که شاهد اثری در حوزه اکوسینما بودیم که در کنار پرداختن به موضوع جنایت جنگی، به پیامدهای زیست‌محیطی آن نیز توجه کرده است.

استفاده از مهمات حاوی اورانیوم ضعیف شده …