بازار
مارشال مك‌لوهان با طرح مفهوم «دهكده جهاني» از جهاني سخن مي‌گفت كه در آن فناوري‌هاي ارتباطي فاصله‌هاي جغرافيايي را كمرنگ مي‌كند و مردم را از تحولات نقاط دوردست آگاه مي‌سازد. اما امروز، به تعبير دكتر ابوالفضل صادق‌پور در مقاله «نخبگان حاكم در عصر جهان همراه»، ديگر مفهوم دهكده جهاني براي توصيف واقعيت موجود كافي نيست و ما وارد عصر «جهان همراه» شده‌ايم كه هر فرد با يك موبايل، تمام جهان را همراه خود دارد.
اين تحول مناسبات اجتماعي و بين‌المللي را دگرگون كرده است. روابطي كه زماني مكانيكي و محدود به زمان و مكان بودند، اكنون ماهيتي ارگانيك پيدا كرده‌اند. در چنين نظامي، يك اتفاق كوچك در گوشه‌اي از جهان مي‌تواند در زماني كوتاه بر افكار عمومي، تصميم‌هاي سياسي و مناسبات اقتصادي نقاط ديگر اثر بگذارد. هيچ رويدادي ديگر در محدوده جغرافيايي خود باقي نمي‌ماند و هيچ سخني را نمي‌توان به‌آساني پس گرفت. يكي از نتايج اين تحول، تغيير رابطه ميان قدرت سياسي و افكار عمومي است.
در گذشته، سياستمداران مي‌توانستند با مديريت جريان محدود اطلاعات، روايت مطلوب خود را به جامعه عرضه كنند. مي‌توانستند سخني بگويند، بعد آن را انكار كنند يا با تفسيري تازه از مسووليت آن بگريزند. فاصله زماني ميان سخن، انتشار خبر و آگاهي عمومي نيز فرصتي براي اصلاح روايت‌ها يا پنهان كردن تناقض‌ها فراهم مي‌كرد.
اما در جهان همراه، هر سخن در معرض قضاوت همگاني قرار مي‌گيرد. تناقض‌ها به سرعت آشكار مي‌شوند و هيچ سياستمداري نمي‌تواند مطمئن باشد كه مخاطبانش فقط همان چيزي را مي‌بينند كه او مي‌خواهد.رفتار سياسي و شيوه گفتار ترامپ را بايد در پرتو همين تغيير بررسي كرد. بخش مهمي از سبك سياسي او بر ابهام در مواضع، بازي با كلمات و تغيير روايت‌ها استوار است. …
