۱۷ تجربه جهانی از کالابرگ

به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از ایسنا، طرح کالابرگ که در ایران عمدتا به‌عنوان ابزاری برای حمایت معیشتی از خانوارها شناخته می‌شود، در تجربه کشورهای مختلف کارکردهایی فراتر از تامین نیازهای غذایی داشته است. بررسی‌های وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در گزارش سیاستی «طرح توزیع کالابرگ؛ پیشنهاداتی برای اصلاح» که در آبان ۱۴۰۴ منتشر شده، نشان می‌دهد اجرای این سیاست می‌تواند علاوه بر تقویت امنیت غذایی، به تنظیم بازار محصولات کشاورزی، ایجاد تقاضای پایدار برای تولیدکنندگان و کاهش نوسانات قیمتی منجر شود. با این حال، تحقق این اهداف به نحوه طراحی برنامه، شیوه تأمین و توزیع کالا و میزان هماهنگی میان بخش‌های تولید، توزیع و حمایت اجتماعی وابسته است.

از حمایت غذایی تا کاهش فقر

طرح‌های توزیع کالابرگ در کشورهای مختلف با اهداف متفاوتی اجرا می‌شوند و سابقه آنها نشان می‌دهد که این سیاست لزوما به شرایط جنگی یا وضعیت‌های اضطراری محدود نیست.  بررسی تجربه ۱۷ کشور و منطقه در اجرای برنامه‌های کالابرگ و حمایت غذایی نشان می‌دهد که دولت‌ها با استفاده از شیوه‌های مختلف، از توزیع مستقیم مواد غذایی و پرداخت نقدی گرفته تا کارت‌های الکترونیکی و اعتبار خرید، تلاش کرده‌اند امنیت غذایی خانوارهای کم‌درآمد را تامین کنند. بر اساس گزارش سیاستی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، این برنامه‌ها متناسب با شرایط اقتصادی و اجتماعی کشورها طراحی شده‌اند و اهدافی همچون حمایت از گروه‌های آسیب‌پذیر، کاهش فقر، تأمین نیازهای اساسی و تسهیل دسترسی به مواد غذایی را دنبال می‌کنند.

در ایالات متحده، برنامه کمک تغذیه تکمیلی (SNAP) از سال ۱۹۳۹ با هدف کمک هزینه تغذیه غذایی به خانوارهای کم‌درآمد و از طریق کارت الکترونیکی EBT اجرا شده است. در ایران نیز از سال ۲۰۲۲ طرح کالابرگ الکترونیکی با هدف تخصیص اعتبار خرید کالاهای اساسی برای دهک‌های پایین به اجرا درآمده است. برزیل از سال ۲۰۰۳ با اجرای برنامه «بولسا فامیلیا»، پرداخت نقدی مشروط به حضور کودکان در مدرسه و واکسیناسیون را با کارت بانکی EBT در دستور کار قرار داده و هند نیز از سال ۱۹۴۴ با اجرای نظام توزیع عمومی (PDS)، توزیع مواد غذایی یارانه‌ای را از طریق فروشگاه‌های دولتی دنبال کرده است. …