ویروس‌هایی که سرطان می‌سازند

به گزارش تابناک؛ برخی ویروس ها می توانند با ایجاد عفونت پایدار، التهاب مزمن، تغییر در عملکرد سلول ها یا تضعیف سیستم ایمنی، خطر ابتلا به بعضی سرطان ها را افزایش دهند. البته ابتلا به این ویروس ها به معنای ابتلا به سرطان نیست و در بسیاری از موارد، عفونت بدون ایجاد سرطان برطرف یا برای مدت طولانی تحت کنترل سیستم ایمنی باقی می ماند.

ویروس ها برای تکثیر به سلول های میزبان وابسته هستند. برخی از آن ها در صورت ایجاد عفونت پایدار می توانند در روند رشد و تقسیم سلول ها اختلال ایجاد کنند یا با تغییر محیط سلولی، زمینه را برای سرطانی شدن سلول ها فراهم کنند. به این گروه، ویروس های سرطان زا یا آنکوژنیک گفته می شود. ویروس پاپیلومای انسانی؛ مهم ترین گروه

ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV از شناخته شده ترین ویروس های مرتبط با سرطان است. بیش از 200 نوع HPV شناسایی شده و برخی از انواع آن کم خطر و عامل ایجاد زگیل هستند، در حالی که گروهی از انواع پرخطر می توانند عفونت پایدار ایجاد کرده و در طول زمان به تغییرات پیش سرطانی و سرطان منجر شوند.

عفونت پایدار با انواع پرخطر HPV با سرطان دهانه رحم ارتباط بسیار نزدیکی دارد و می تواند در ایجاد سرطان های مقعد، آلت تناسلی، واژن، فرج و بخش هایی از حلق نیز نقش داشته باشد.

بیشتر عفونت های HPV بدون درمان خاصی توسط سیستم ایمنی کنترل یا پاک می شوند. بنابراین مثبت شدن HPV به خودی خود به معنای وجود سرطان نیست. ویروس هپاتیت B

ویروس هپاتیت B یا HBV می تواند موجب عفونت حاد یا مزمن کبد شود. در بخشی از افراد، عفونت مزمن باقی می ماند و در صورت ایجاد التهاب و آسیب طولانی مدت کبد، خطر سیروز و سرطان کبد افزایش پیدا می کند.

HBV عمدتا از طریق تماس با خون و برخی مایعات بدن منتقل می شود و انتقال از مادر به نوزاد هنگام تولد و تماس جنسی از راه های مهم انتقال آن هستند.

خبر خوب این است که برای هپاتیت B واکسن موثری وجود دارد و واکسیناسیون یکی از مهم ترین روش های پیشگیری از عفونت و عوارض طولانی مدت آن محسوب می شود. ویروس هپاتیت C

هپاتیت C نیز می تواند به عفونت مزمن کبد منجر شود. در صورت تداوم عفونت، التهاب و آسیب تدریجی کبد ممکن است ایجاد شود و خطر سیروز و سرطان کبد افزایش یابد. …