تابآوری اجتماعی (Social Resilience) به توانایی یک جامعه در مواجهه، سازگاری و بازیابی از بحرانها و شوکهای مختلف ـ اعم از بلایای طبیعی، بحرانهای سیاسی، همهگیریها یا رکودهای اقتصادی ـ اطلاق میشود. این مفهوم ترکیبی از ظرفیتهای فردی و جمعی است که امکان ادامه حیات، حفظ انسجام و بازگشت به وضعیت تعادل یا حتی بهبود پس از بحران را فراهم میکند.
وجه اقتصادی تابآوری اجتماعی یکی از مهمترین ابعاد این مفهوم است و به مجموعه ظرفیتها، ساختارها و منابع اقتصادی اطلاق میشود که جامعه را قادر میسازد در برابر شوکهای اقتصادی مقاومت کند و در کوتاهترین زمان ممکن به شرایط عادی یا شرایطی بهتر بازگردد. مطالب پیشنهادی تاب آوری کودکان از خانه آغاز می شود ۱۴۰۵/۰۷/۲۲ تاب آوری و توانمندسازی ۱۴۰۵/۰۶/۱۷
این وجه نهتنها بر اقتصاد کلان اثر میگذارد، بلکه در سطح خرد نیز شامل توانمندیهای خانوارها، کسبوکارهای کوچک، نهادهای محلی و شبکههای اقتصادی غیررسمی است که در شرایط بحران به تأمین نیازهای اساسی کمک میکنند.
دکتر محمدرضا مقدسی بنیانگذار خانه تاب آوری وجه اقتصادی تابآوری در حقیقت یکی از مهمترین ارکان تابآوری اجتماعی است، زیرا بدون پایداری اقتصادی، سایر ابعاد تابآوری (فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و زیستمحیطی) بهسختی حفظ خواهند شد.
مؤلفههای اصلی وجه اقتصادی تابآوری اجتماعی
وجه اقتصادی تابآوری اجتماعی متشکل از مجموعهای از مؤلفههای بههمپیوسته است که شامل:
۱) تنوع اقتصادی (Economic Diversification) بهمنظور کاهش وابستگی به یک بخش خاص و کاهش آسیبپذیری در برابر بحرانهای بخشی؛
۲) ظرفیت تولید داخلی که تضمین میکند جامعه در شرایط بحران به منابع حیاتی مانند غذا، انرژی و تجهیزات ضروری دسترسی دارد؛
۳) زیرساختهای اقتصادی مقاوم که قادرند در برابر بلایای طبیعی یا بحرانهای ناگهانی دوام آورند؛
۴) سرمایهگذاری در سرمایه انسانی از طریق آموزش، مهارتآموزی و بهداشت که باعث ارتقای توان کاری جامعه میشود؛ …

بازار















































































