مدرسه، حلقه نخست حمایت از کودک

در این پنل، سخنرانان با تأکید بر ضرورت عبور از رویکردهای صرفاً بحران‌محور، بر اهمیت شناسایی زودهنگام نیازها و مسائل کودکان، تقویت ظرفیت‌های حمایتی مدرسه، مشارکت خانواده و جامعه و توسعه همکاری‌های بین‌بخشی تأکید کردند. یکی از پیام‌های محوری نشست، ضرورت فراهم‌شدن دسترسی همه مدارس به نظامی تخصصی و پیوسته برای شناسایی، ارزیابی، مداخله و پیگیری مسائل کودکان بود.

در آغاز پنل، «لطف‌الله محسنی»، روان‌شناس و مدیرعامل مؤسسه پژواک امید کودک، با تأکید بر ضرورت مؤثرترشدن فرایند شناسایی و حمایت از کودکان، مدرسه را یکی از مهم‌ترین محیط‌ها برای مشاهده نشانه‌های اولیه مسائل و نیازهای آنان دانست.

محسنی با اشاره به اینکه شناسایی مشکلات کودکان در خانواده همیشه به‌سادگی امکان‌پذیر نیست و گاه مسائل تا مراحل پیشرفته‌تر ناشناخته باقی می‌مانند، بر اهمیت توجه به محیط مدرسه و ایجاد امکان حضور نظام‌های حمایتی در این فضا تأکید کرد. او همچنین با اشاره به فعالیت‌های مؤسسه در زمینه پیشگیری از بازماندگی تحصیلی، ضرورت استفاده از ظرفیت مدارس برای شناسایی به‌موقع نیازهای کودکان و پیوندزدن آنان با خدمات حمایتی را مطرح کرد.

  ظرفیت مدرسه در پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی

 

در ادامه، «وجیهه حامدی»، مدیر گروه روان‌شناسان آموزش‌وپرورش شهر تهران و مدیر سابق مرکز مشاوره آموزش‌وپرورش شهر ری، در ارائه‌ای با عنوان «ظرفیت مدرسه در پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی کودکان»، به نقش محیط مدرسه در شناسایی زودهنگام، ایجاد احساس تعلق و تقویت عوامل محافظت‌کننده پرداخت.

حامدی با اشاره به حضور مستمر کودکان در مدرسه و تعامل روزانه آنان با معلمان و دیگر اعضای کادر آموزشی، مدرسه را فضایی مهم برای مشاهده وضعیت کودکان و شناخت تغییرات رفتاری، عاطفی و اجتماعی آنان توصیف کرد. به گفته او، مدرسه زمانی می‌تواند به بستری مؤثر برای پیشگیری تبدیل شود که دانش‌آموز در آن احساس تعلق، احترام، پذیرش، فردیت و امنیت داشته باشد و فرصت رشد استعدادها و تجربه روابط سالم را پیدا کند. …