در پی افزایش چشمگیر قیمت کاغذ پس از حذف ارز ترجیحی بهای هر بند کاغذ به حدود ۱۲ تا ۱۳میلیون تومان رسیده و سهم این ماده اولیه از هزینه انتشار کتاب به شدت افزایش یافته است. به گزارش خبرآنلاین، تیم اقتصادی دولت چهاردهم از ابتدای شروع کارش بارها بر سیاست تکنرخی کردن ارز تاکید داشت؛ با این استدلال که وجود چندین نرخ برای ارز به رانت، تورم، کاهش ارزش پول ملی، ناترازی ارزی و اضافهبرداشت بانکها منجر میشود. سرانجام، ۱۴ دی ۱۴۰۴، با ادغام دو تالار مرکز مبادله ارز و طلا، تامین ارز کالاها و خدمات با نرخ روزانه و توافقی این مرکز و اعمال محدودیت در دامنه ارز ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی، اجرای سیاست تکنرخی شدن ارز به مرحله عمل رسید.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
در همان روزها سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، تاثیر تکنرخی شدن ارز بر مساله کاغذ را موجب ایجاد شرایطی سخت برای ناشران و اهل قلم خواند و گفت: «مصیبتی است که مقداری عمومیتر شده، لذا قابل تحملتر است.» او گفت: «تا زمان دونرخی بودن ارز، تلاش ما بر این بود که کاغذ در فضای نرخ تالار اول قرار بگیرد، بر همین اساس مسیر واردات طی شده و درخواستها و سفارشها انجام شده بود. با این حساب، شاید برنامه دولت هم در کوتاهمدت این نبود که بخواهد تکنرخی شدن ارز را در سال ۱۴۰۴ به سرانجام برساند، اما با سیاستی که هماکنون اتخاذ شده، کلیه کالاها از جمله کاغذ مشمول این داستان شدهاند.»
اسفندماه گذشته علیرضا رئیسدانا، مدیر انتشارات نگاه، توضیح داد: « اگر امروز، فرضا سه وانت کتاب از انبارمان به فروشگاه بیاوریم و همه آن تا پایان روز به فروش برسد، با پولش میتوانیم یک وانت کتاب چاپ کنیم...» استدلالی که از طریق اعداد و ارقامی که رئیسدانا به آنها اشاره کرد نیز قابل اثبات بود. او گفت: «سال گذشته، همین زمان، کاغذ بالک ۶۰ گرمیِ ۶۰ در ۹۰ را بندی ۸۰۰ هزار تومان خریده بودم، درحالیکه هفته گذشته، برای نمونه ۷۰ گرمیِ همان کاغذ بندی ۳میلیون و ۲۰۰ هزار تومان پرداختیم و از هفته گذشته تا حالا، بندی ۳و ۴۰۰ یا ۳ و ۵۰۰ فروخته میشود. درواقع ما اگر قصد خرید ۱۰۰۰ بند کاغذ را داشته باشیم، باید نزدیک به ۴میلیارد تومان بپردازیم.»
این ناشر قدیمی توضیح داد: «وضعیت بهگونهای شده است که برای اطلاع از قیمت کاغذ، باید تا مشخص شدن قیمت جدید دلارِ ظهر هر روز، منتظر ماند. در کنار این، هزینه زینک، مرکب، چاپ، صحافی و... چندین برابر شده است. در شرایطی که کتاب، با توجه به شرایط اقتصادی، به کالایی از جمله کالاهای انتهایی سبد خرید خانوادهها تبدیل شده است، معدود خریداران کتاب نیز توان خریدشان روزبهروز کمتر میشود. همه اینها، تیراژ را پایین و پایینتر میآورد، ضمن اینکه خود ما به علت فشار اقتصادی ناچار شدیم انبار دو هزار متریمان را واگذار و به انباری ۵۰۰ متری اکتفا کنیم که همین هم بهعنوان عاملی ثانویه بر کاهش تیراژمان اثر میگذارد.» …