ماجرا از زمانی آغاز شد که گزارش یک درگیری دستهجمعی به پلیس اعلام شد و مأموران برای بررسی موضوع راهی محل حادثه شدند. در جریان تحقیقات اولیه، تعدادی از افراد حاضر در نزاع بازداشت شدند و مشخص شد یکی از طرفهای درگیری بهشدت مجروح شده است.
مرد جوان بلافاصله به بیمارستان منتقل شد، اما شدت جراحات به حدی بود که به کما رفت و چند روز در شرایط وخیم تحت درمان قرار داشت. مرگ مرد جوان و تغییر مسیر پرونده
چند روز بعد، مرد مجروح به هوش آمد و در نخستین اظهارات خود مقابل مأموران، خواهرزادهاش فرهاد را بهعنوان فردی که او را مورد ضرب و جرح قرار داده بود معرفی کرد.
با این حال، تحقیقات هنوز ادامه داشت که وضعیت جسمی مرد جوان بار دیگر وخیم شد و او تنها یک روز پس از بههوش آمدن جان باخت.
با مرگ او، پرونده از یک درگیری فامیلی به پرونده قتل تبدیل شد و فرهاد بهعنوان متهم اصلی بازداشت شد.
فرهاد اما از همان ابتدا اتهام قتل را رد کرد و مدعی شد در جریان درگیری تنها یک ضربه به داییاش زده که به کتف او برخورد کرده و ضربات مرگبار از سوی او وارد نشده است.
در ادامه تحقیقات، اختلاف روایت اعضای خانواده نیز وارد پرونده شد. فرزندان مقتول با رد ادعاهای فرهاد، او را عامل مرگ پدرشان معرفی کردند و خواستار قصاص شدند.
در مقابل، مادر فرهاد که از نزدیک شاهد درگیری بود، روایت متفاوتی داشت و اعلام کرد حاضر نیست علیه نوهاش شکایت کند.
با تکمیل تحقیقات و صدور کیفرخواست، پرونده برای رسیدگی به شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد. شهادتهای متفاوت در دادگاه
در جلسه رسیدگی، فرزندان مقتول بار دیگر بر درخواست قصاص تأکید کردند و پس از آن، مادر متهم در جایگاه قرار گرفت تا درباره آنچه روز حادثه دیده بود، توضیح دهد.
او گفت تنها کسی است که از میان افراد حاضر در دادگاه، درگیری را از نزدیک دیده و تأکید کرد فردی که پسرش را زده، فرهاد نبوده است. …
