این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
فرارو- مسعود دانشمند، فعال اقتصادی ؛ اظهارات اخیر رئیسجمهور درباره ازدواج با ۵۰۰ تومان و توصیه به جوانان برای کنار گذاشتن تشریفات و آغاز زندگی مشترک با حداقل امکانات، از یک منظر قابل تأمل است. تردیدی نیست که تجملگرایی و تبدیل ازدواج به مجموعهای از هزینههای غیرضروری، میتواند مانعی برای تشکیل خانواده باشد. با این حال، مسئله اصلی این است که آیا شرایط اقتصادی امروز را میتوان با تجربه چند دهه قبل مقایسه کرد و از جوانان انتظار داشت با همان الگو زندگی مشترک خود را آغاز کنند؟ به اعتقاد من، چنین مقایسهای بدون در نظر گرفتن تغییرات ساختاری اقتصاد ایران، نمیتواند تصویر دقیقی از واقعیتهای امروز ارائه دهد. وقتی از ازدواج با ۵۰۰ تومان صحبت میشود، نخستین موضوعی که باید مورد توجه قرار گیرد، قدرت خرید پول در زمان مورد اشاره است. پول صرفاً یک عدد اسمی نیست و ارزش آن را باید با توجه به سطح عمومی قیمتها، درآمد خانوار و هزینههای ضروری زندگی سنجید. ۵۰۰ تومان در چند دهه قبل، با ۵۰۰ تومان امروز هیچ تناسبی ندارد. برای درک بهتر این تفاوت، کافی است به نسبت این مبلغ با حداقل دستمزد توجه کنیم.بر اساس آمارهای تاریخی، حداقل دستمزد ماهانه کارگران در سال ۱۳۵۷ حدود ۶۳۰ تومان بود. به این ترتیب، ۵۰۰ تومان معادل نزدیک به ۷۹ درصد حداقل دستمزد یک ماه یک کارگر محسوب میشد. در مقابل، حداقل دستمزد پایه ماهانه کارگران در سال ۱۴۰۵ به حدود ۱۶ میلیون و ۶۲۵ هزار تومان رسیده است. اگر همان نسبت را مبنا قرار دهیم، ۵۰۰ تومان آن زمان از نظر نسبت با حداقل دستمزد، معادل حدود ۱۳ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان امروز خواهد بود. این محاسبه به معنای برابری دقیق قدرت خرید دو مبلغ نیست، اما بهخوبی نشان میدهد که ۵۰۰ تومان در آن زمان چه وزن اقتصادیای داشته است. بنابراین، نمیتوان این مبلغ را با معیار ارزش اسمی پول امروز سنجید و نتیجه گرفت که ازدواج در گذشته با هزینهای ناچیز امکانپذیر بوده است. …


دانلود از کافه بازار




































































































