«صدای هند رجب» در آستانه اسکار، آزمونی برای وجدان معذب هالیوود در برابر جنایت‌های غزه است. فیلمی که با وجود جسارت در فرم و روایت شنیداری از فاجعه تل‌الهوا، اما در دام کلیشه‌ها افتاده و ریشه‌های ظلم را افشا نمی‌کند.

چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر در حالی برگزار شد که با وجود تحریم‌های مجازی برخی سلبریتی‌ها، استقبال ۲۸ هزار مخاطب در سه ساعت و حضور بی‌سابقه رئیس‌جمهور در اختتامیه، تداوم ۴۷ ساله این رویداد را رقم زد. رویش فیلمسازان جوان و تنوع ژانرهای غیرکمدی نیز از ویژگی‌های این دوره بود.

در نگاه نخست شاید رسیدن جشنواره فیلم فجر به ایام میانسالی اتفاق خاصی نباشد و نظر‌ها را به سمت خویش بازنگرداند، اما اگر بدانید که در موارد مشابه، غرب عالم تمام کسب‌وکار هنری‌اش را برای موفقیت در امور دیگر تعطیل می‌کند، ارزش به فعلیت رساندن جشنواره‌ای ملی در قامت فجر برایتان بیش از پیش مشخص می‌شود.

ترامپ علاوه بر تعلقش به جنبه‌های فاشیستی هالیوود، به‌اصطلاح نگران خروج ارز و نیروی انسانی از ایالات متحده است و قصد دارد با اعمال تعرفه‌های ۱۰۰ درصدی مانع از تضعیف هالیوود شود، اتفاقی که اصرار بر آن می‌تواند شیرازه اقتصاد این حوزه را از هم بپاشد.

براساس نظرسنجی «ایندی وایر» -که در سه ماهه نخست سال ۲۰۲۴ منتشر شد- فقط ۳۴ درصد از بزرگسالان آمریکایی ترجیح می‌دهند که فیلم‌ها را در سالن‌های سینما تماشا کنند.

برای هر اتفاقی که در این مملکت می‌افتد انگار یک نمادی ساخته می‌شود، بعضی وقت‌ها نام یک کودک می‌شود نماد مظلومیت عده‌ای از آدم‌ها. ملینا هم نماد این اتفاقات است. انگار تمام مظلومیت شهدای ۱۴۰۴ جمع شده‌ است در ملینا.

آثار متقاضی شرکت در چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر اعلام شد. درخواست ۵۵ کارگردان موسوم به «فیلم‌اولی» برای شرکت در جشنواره فیلم فجر دارای اهمیت بالایی است. درگیر نبودن چرخ اقتصادی سینمای ما با مفهوم «صنعت سینما» و «اقتصاد هنر» باعث شده تا فقط یک‌سری از طیف‌های خاص به‌عنوان تصمیم‌گیر قطعی معرفی شوند.

از «ابی» و «داریوش» گرفته تا «گوگوش» و «لیلا فروهر» همه یک‌صدا بر طبل جنگ کوبیدند و عاجزانه از رئیس‌جمهور آمریکا خواستند تا به ایران لشکرکشی کند.

فرهیختگان/متن پیش رو در فرهیختگان منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست ایمان‌ عظیمی| دستگاه قدرت در آمریکا نقش مهمی در شکل‌دهی ادراک مردم و کاربران سرویس‌های پخش استریم دارد. این مهم چرا باید درحال‌حاضر اهمیت داشته باشد؟ در‌حال‌حاضر شکل‌های غیر روایی سینما به حاشیه رفته و این فقط، ج

حضور مجازی گسترده سلبریتی‌های فراری به اروپا و آمریکا در برابر دوربین و دعوت از مردم برای حضور در خیابان، اگرچه مسئله تازه‌ای در این چند سال اخیر نیست؛ اما به‌طور واضح و عریان مکانیزم زیست در جهان جنگل‌وار کنونی را پیش رویمان قرار می‌دهد. کرمی، فرخ‌نژاد، خطیبی و امثالهم، از اینستاگرام به‌عنوان ابزاری …

هالیوود نقش مهم و کتمان‌ناپذیری در اقتصاد سرگرمی دارد و سالانه در حدود ۷۳۰ میلیارد دلار به تولید ناخالص داخلی ایالات متحده کمک می‌کند.

نگاه بیضایی به ایران از دریچه یک اسطوره‌شناس و متخصص در زمینه فرهنگ ملی- میهنی بود و همین نکته باعث می‌شد تا فهم آثار او توسط قاطبه مخاطبان به‌راحتی امکانپذیر نشود و زبان سینمایی آثار او نیاز به ارائه ترجمانی همه‌فهم داشته باشد.

k: شهرام ناظری | ایمان عظیمی | موسیقی

یکی از بنیادی‌ترین ضعف‌های مستند ترانه، تناقض‌های حل‌نشده در روایت شخصی سوژه است. شاخص‌ترین نمونه، ویدئویی است که لحظاتی پیش از انتشار پست مشهور «زن، زندگی، آزادی» ضبط شده و در مستند نمایش داده می‌شود.

اپستین، بانکدار و سرمایه‌دار معروف اهل نیویورک بود که با ایجاد حلقه‌ای بزرگ از زنان و کودکان، نقش دلال محبت را برای افراد سرشناس ایفا می‌کرد! پرونده او اکنون ابعاد تازه‌ای پیدا کرده و ردپایی از حضور افرادی چون «مایکل جکسون»، «میک جَگر» (خواننده گروه رولینگ استونز)، «وودی آلن» و... هم در آن به چشم می‌خورد.

نودوهشتمین مراسم اسکار برخلاف سال‌های قبل، مملو از اسامی و استایل‌های معتبر در حوزه فیلمسازی جهانی، بالاخص هالیوود و جریان اصلی تولیدات آمریکایی است. به‌تازگی و طبق یک رسم جاافتاده، فهرست اولیه‌ای از نامزد‌های اسکار ۲۰۲۶ توسط آکادمی علوم و هنر‌های سینمایی منتشر شده که تا حدودی تکلیف ۱۲ شاخه از این مراسم …

فیلم «فلسطین ۳۶» اگرچه از منظر ساختار دراماتیک ویژگی قابل ذکری ندارد که بتواند به آن افتخار کند؛ اما جهانبینی فیلمساز به‌گونه‌ای پیش رفته که در برابر آثار صلح‌طلبانه و دروغین دو دولتی قرار می‌گیرد.

. ممکن است در یک جشنواره که غالباً فیلم‌های بلند داستانی در آن به نمایش در‌می‌آیند تعداد فیلم‌های بد خیلی بیشتر از آثار خوب باشد و این در نظر طبیعی جلوه می‌کند. اما این رویه در جشنواره‌ای نظیر سینماحقیقت کاملاً برعکس است و تعداد آثار خوب، قابل‌توجه و حتی متوسط بیش از فیلم‌های ضعیف است و طبیعتاً بیشتر …

مستند ِ بلند ِ اشغال جزایر به‌شکلی تاریخی بر روی مسئله حاکمیت و ماکلیت ایران بر تنب بزرگ، تنب کوچک و بوموسی انگشت می‌گذارد و با تحقیق و تفحص به اثبات این حق رای می‌دهد. از طرف دیگر، رویکرد اثر در مواجهه با سوژه‌اش عاری از نگاه‌های ناسیونالیستی است و این مسئله، شکل روایت را نیز دربرمی‌گیرد. باری، در …

مهدی فارسی، کارگردان مستند «عبای سوخته» در گفت‌وگو با «فرهیختگان» گفت: شهید بهشتی واقعاً انسان خیلی صبور و خودساخته‌ای بودند. ای‌کاش سیاست‌مداران ما الان یاد بگیرند و شهید بهشتی را الگو قرار بدهند.

حدفاصل سال‌های ۱۳۰۴ تا ۱۳۳۵، ۳۹ سالن سینما در تهران ساخته و راه‌اندازی شد که از میان آن‌ها، اکنون فقط به تعداد انگشتان یک‌دست هنوز به فعالیت خود ادامه می‌دهند.

«جعفر پناهی» با فیلم «یک تصادف ساده» نه‌تنها توانست با نامزدی در چهار رشته، عملاً به موفق‌ترین ایرانی این مراسم تبدیل شود، بلکه در میان «فیلمسازان» برجسته دنیا شهرتی مازاد برای خودش دست‌وپا کند؛ شهرتی که ربطی به اشراف بر امور هنری ندارد و فقط ناشی از قرارگرفتن در یک موقعیت استثنایی و یگانه است.

اکنون که ۴۷ سال از برپایی نظام اسلامی در کشور ما می‌گذرد تعداد فیلمسازان زن روز‌به‌روز در حال افزایش است و برخلاف رژیم پهلوی استمرار دارد؛ اما با همه این تفاصیل، در بعد محتوایی و تماتیک سینمای پساانقلابی ایران در سال‌های اخیر کمتر شباهتی به دو دهه ابتدایی و حتی فاصله دهه ۸۰ تا نیمه اول دهه ۹۰ دارد.

در مرور نوزدهمین جشنواره سینماحقیقت با یک واقعیت تلخ مواجه می‌شویم؛ در بخش اصلی یا همان مسابقه ملی، خبری از بازخوانی و قرائت دوباره جنگ تحمیلی دوازده‌روزه، تحریم‌های ظالمانه و اتفاقات روز سیاسی نیست.

سینما در ایران به شکل نیمه‌صنعتی آن نه در دوران حکومت رضاخان، بلکه چندسال پیش از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ یعنی در نیمه دوم دهه بیست پا گرفت. در آن ایام هنوز فوتبال همچون سینما پدیده نوظهوری برای ایرانیان به‌حساب می‌آمد و به همین خاطر کمتر کسی به فکر توپ، تور و دروازه می‌افتاد.

اقباشاوی برخلاف طیف قابل توجهی از همکارانش مخالف تفکیک جشنواره به بخش‌های ملی و جهانی است ولی انتقال این رویداد به استان فارس و شهر شیراز را به علت بروز جنگ تحمیلی ۱۲ روزه منطقی می‌داند. ز

به فیلم‌های آمریکایی نگاه کنید؛ در بسیاری از آن‌ها انتقادات شدیدی به سیستم، پلیس (FBI)، رشوه‌خواری یا منفعت‌طلبی وارد می‌شود؛ اما درنهایت، یک قهرمان آمریکایی مشکل را حل می‌کند و راهگشا می‌شود. ما نیز باید به چنین دیدگاهی برسیم. اگر مشکلاتِ ملموس زندگی مردم را در فیلم‌ها نشان ندهیم و از بیان آن‌ها پرهیز …