۱۹ نوامبر، روز جهانی مرد است؛ فرصتی برای بازخوانی بخشی کمتر دیدهشده از خشونت در جامعه: خشونت علیه مردان و پسران.
وقتی از خشونت صحبت میکنیم، معمولاً تصویر زنان و کودکان در ذهن شکل میگیرد؛ قربانیانی که حمایت از آنها ضروری است. اما این تصویر نباید مردان و پسرانی را که قربانی تعرض، ضربوشتم، سوءاستفاده، خشونت خانگی، آزار روانی و فشار اقتصادی میشوند، از قاب خارج کند.
مردان نیز قربانی خشونتاند؛ با این تفاوت که بسیاری از آنها به دلیل کلیشههای مردانگی، ترس از قضاوت، شرم اجتماعی یا نگرانی از دست دادن اعتبارشان، درباره آنچه بر آنها گذشته حرف نمیزنند.
به آنها آموختهاند که درد را تحمل کنند، گریه نکنند، نترسند و همیشه حامی دیگران باشند؛ انگار مرد بودن به معنای مصونیت از آسیب است. اما واقعیت این است که سکوت قربانی، به معنای نبود خشونت نیست. جهان؛ مردان در خط مقدم خشونتهای مرگبار
آمارهای جهانی نشان میدهد مردان و پسران سهم بسیار بالایی از قربانیان خشونتهای مرگبار دارند.بر اساس گزارش دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل، در سال ۲۰۲۱ حدود ۴۵۸ هزار نفر در جهان قربانی قتل عمد شدند. ۸۱ درصد این قربانیان مرد و پسر بودند؛ یعنی از هر ۱۰ قربانی قتل، تقریباً هشت نفر مرد بودند.
نرخ قتل مردان در جهان در آن سال ۹.۳ نفر به ازای هر ۱۰۰ هزار مرد بود؛ بیش از چهار برابر نرخ قتل زنان.
این آمار نشان میدهد مردان بهویژه در درگیریهای خیابانی، خشونتهای گروهی، جرائم سازمانیافته و برخی محیطهای پرخطر با تهدید جدیتری روبهرو هستند. کدام کشورها برای مردان خطرناکترند؟
بر اساس دادههای سازمان ملل درباره سال ۲۰۲۱، قاره آمریکا و آفریقا بالاترین نرخ قتل را در جهان ثبت کردهاند. …


دانلود از کافه بازار































