این روزها مدام به یادت هستم. در نبود آذر و جای خالیاش، روزگار را چگونه میگذرانی؟
نبودن آذر چیزی نیست که بتوانم به آن عادت کنم یا تصور کنم که با گذشت زمان پاک میشود و از بین میرود. ما سیوهفت سال با هم زندگی کردیم و حالا در سال چهلم زندگی مشترکمان هستیم. این سالها فقط یک مدتزمان نیست، مجموعهای انباشته از عادتها، گفتوگوها، خاطرهها، سلیقهها، داوریها و لحظههایی است که هنوز در زندگی من حضور دارند. من هنوز در همان خانه که با هم ساختیم زندگی میکنم. خانهای که در شکلگرفتن و جاندارشدنش، او سهم بیشتری داشت. بسیاری از چیزهایی که در خانه میبینم مرا به او برمیگرداند. گاهی یک شیء، یک مزه، یک تصویر، یک صدای نفس پشت گوش، یک اتفاق کوچک، ناگهان دری به روزهای آفتابی یا بارانی گذشته باز میکند. زندگی البته ادامه دارد. آدم صبح از خواب بیدار میشود. صبحانه میخورد، کارهایش را انجام میدهد. با دیگران حرف میزند و گاهی میخندد. اما این ادامهدادن معنای فراموشی ندارد. هنوز دارم یاد میگیرم بدون حضور فیزیکی آذر زندگی کنم. نه اینکه آن را پر کنم. بعضی آدمها با رفتنشان از زندگی ما خارج نمیشوند، شکل حضورشان عوض میشود.
آذر چه نقشی در داستانهایت داشت؟ دقیقتر بپرسم آذر و اصفهان در داستانهایت چه نقشی داشته و دارند؟ …


دانلود از کافه بازار



















