ویلیام کلیولند در کتاب خود می‌نویسد: در بهار ۱۸۳۹ میلادی، سلطان محمود دوم کوشید از نارضایتی گسترده در سرزمین‌های تحت سلطه‌ محمدعلی بهره گیرد و با بسیج ارتشی تازه، قدرت او را در سوریه درهم بشکند. اما این تلاش با شکست سنگین نیروهای عثمانی در نبرد نیزیب روبه‌رو شد؛ شکستی که توازن قوا را در خاورمیانه برهم …

ویلیام کلیولند در کتاب تاریخ خاورمیانه جدید می نویسد: در همین سال‌ها، تحولات اروپا و آشوب‌های داخلی امپراطوری عثمانی فرصتی تازه برای محمدعلی پاشا فراهم آورد تا نفوذ خود را در حاشیه شرقی دریای مدیترانه گسترش دهد. در سال ۱۸۲۱ میلادی، شورش ملی‌گرایانه‌ای در یونان علیه سلطه عثمانی آغاز و به سرعت به بحرانی …

نویسنده کتاب تاریخ خاورمیانه مدرن نوشت: پیچیدگی‌های حکومت محمدعلی پاشا را نباید بیش از اندازه بزرگ‌نمایی کرد. او دولت خود را نه همچون یک نظام دیوان‌سالار مدرن، بلکه بیشتر شبیه به اداره یک «خانه بزرگ» مدیریت می‌کرد. پسرانش در پست‌های کلیدی گماشته می‌شدند، مقامات وفادارش در ازای خدمت، زمین و امتیاز دریافت …

ویلیام کولیولند در کتاب تاریخ خاورمیانه مدرن می‌نویسد:‌ توانایی محمدعلی در هدایت اقتصاد مصر و کنترل درآمدهای آن، عمدتاً از طریق ایجاد یک سیستم انحصاری به‌دست آمد. او کشاورزان را مجبور می‌کرد محصولات خود را مستقیماً به دولت بفروشند و قیمت آن را ثابت تعیین می‌نمود، سپس همین محصولات را با قیمت بالاتر در …

ویلیام کولیولند در کتاب تاریخ خاورمیانه مدرن می‌نویسد: . برای افزایش درآمدها، محمدعلی اراضی حاشیه‌ای را به کشت افزود و با بازسازی و توسعه سیستم‌های آبیاری، عملکرد زمین‌های موجود را بهبود بخشید. هزاران فلاح برای لایروبی کانال‌ها و ساخت سدها به‌ کار گرفته شدند تا آب‌های نیل در فصل کم‌آبی ذخیره و برای …

ویلیام کولیولند در کتاب تاریخ خاورمیانه مدرن می‌نویسد: محمدعلی پایبند سنت‌های گذشته نبود؛ هرچند سربازگیری بی‌وقفه موجب خالی شدن روستاها از جمعیت شد، توانست ارتشی متشکل از دهقانان ایجاد کند که شمار آن در اوج به بیش از ۱۳۰٬۰۰۰ نفر رسید.

ویلیام کلیولند در کتاب خود می‌نویسد: از منظری، محمدعلی را می‌توان صرفاً جنگ‌سالاری سنتی دانست که در پی بنیان‌گذاری سلسله‌ای موروثی و مستقل، به زیان دولت رو ‌به ‌زوال عثمانی عمل می‌کرد. با این همه، در کنار ویژگی‌های آشنا و معمول حکومت‌های استبدادی و نظامی‌گری، رژیم او نخستین برنامه‌ای پایدار در خاورمیانه …

ویلیام کلیولند در کتاب خود می‌نویسد: با برآمدن انقلاب کبیر فرانسه در سال ۱۷۸۹، قاره اروپا به صحنه سلسله‌ای از جنگ‌های سهمگین میان فرانسه انقلابی و سپس امپراطوری ناپلئون از یک سو و بریتانیا و متحدان اروپایی آن از سوی دیگر بدل شد؛ جنگ‌هایی که تا شکست ناپلئون بناپارت در واترلو در سال ۱۸۱۵ تداوم یافت.

ویلیام کلیولند در کتاب تاریخ خاورمیانه مدرن می‌گوید:تشکیل و گسترش ارتش نظام جدید، مخالفت آشکار آن دسته از عناصر جامعه عثمانی را که از تضعیف اقتدار مرکزی بهره‌مند شده بودند، برانگیخت. از همان آغاز سلطنت سلیم، ینی‌چری‌ها کل برنامه اصلاحات نظامی او را تهدیدی برای استقلال خود می‌دانستند و از خدمت در کنار …

ویلیام کلیولند در کتاب تاریخ خاورمیانه مدرن می‌گوید: بلندپروازانه‌ترین پروژه نظامی سلطان سلیم، ایجاد واحد پیاده‌نظام جدیدی بود که آموزش‌دیده و مجهز به‌روزترین استانداردهای نظامی اروپا باشد. این واحد، به نام «نظام جدید» (یا «نظامی جدید»)، در سال ۱۷۹۷ تشکیل شد و شیوه‌ای نو در سربازگیری به‌کار گرفت که …

ویلیام کلیولند در کتاب تاریخ خاورمیانه مدرن می‌گوید:سده نوزدهم در خاورمیانه اغلب به‌عنوان دوره‌ای سرشار از تنش میان نیروهای تداوم و نیروهای تغییر توصیف می‌شود. اصلاح‌طلبانی که خواهان پذیرش نهادها و فناوری اروپایی بودند، معمولاً به‌عنوان عناصر پیشرو تصویر شده‌اند که با شجاعت مسیر حرکت به‌سوی قرن بیستم …

ویلیام کلیولند در کتاب تاریخ خاورمیانه مدرن می‌گوید: کشاورزی تجاری در خاورمیانه به نیازهای بازار اروپا وابسته بود و از این‌رو در معرض نوسانات قیمتی قرار می‌گرفت که براساس خواسته‌ها و ذائقه‌های اروپایی تعیین می‌شد. بدین ترتیب، خاورمیانه به‌عنوان منطقه‌ای وابسته، در ساختار اقتصاد جهانی جای گرفت.