ترکیب پرسپولیس مقابل تراکتور چندان با تصویری که تارتار از یک تیم جوان و کمتجربه ارائه کرده، همخوانی ندارد. در ترکیب اصلی، پیام نیازمند ۳۱ ساله درون دروازه ایستاد، حسین کنعانیزادگان ۳۲ سال داشت، مهدی تیکدری ۳۰ ساله بود، علی علیپور ۳۰ ساله و تیوی بیفوما نیز ۳۴ ساله بود. پویا پورعلی هم ۳۰ سال داشت. در کنار آنها محمدمهدی محبی و محمد خدابندهلو ۲۶ ساله بودند.
البته یک اصلاح مهم هم لازم است؛ برخلاف برخی فهرستهای منتشرشده، مجید عیدی ۲۹ ساله است و نمیتوان او را در جمع بازیکنان ۳۰ سال به بالا قرار داد. بنابراین در ترکیب اصلی بازی با تراکتور، شش بازیکن حداقل ۳۰ سال سن داشتند، نه هفت بازیکن.
حتی محاسبه سن یازده بازیکن اصلی هم نکته جالبی دارد. مجموع سن نفرات اصلی پرسپولیس ۳۰۸ سال بوده و میانگین سنی ترکیب اصلی دقیقاً ۲۸ سال بوده است. این ترکیب شامل فقط سه بازیکن ۲۳ ساله و دو بازیکن ۲۶ ساله بود؛ بنابراین اینکه شکست مقابل تراکتور را عمدتاً محصول «جوانگرایی» بدانیم، دستکم با اعداد ترکیب اصلی چندان سازگار نیست. اگر منظور تارتار از جوانگرایی، استفاده از بازیکنانی مثل محمدمهدی زارع، پوریا لطیفیفر و دانیال ایری است، بحث دیگری شکل میگیرد. اما حتی در این صورت هم باید درباره سهم تصمیمات فنی در نتیجه مسابقه صحبت کرد؛ نه اینکه تمام فشار شکست روی دوش یک بازیکن جوان قرار بگیرد.
اینجا مشخصاً باید از تارتار پرسید: چرا باید تمام هجمهها روی بازیکنی باشد که در دقایق پایانی وارد زمین شده است؟ ایری در دقیقه ۶۷ به جای محمدمهدی محبی وارد زمین شد و در دقیقه ۹۰، اشتباه او در نهایت با گل تومیسلاو اشترکالی همراه شد تا تراکتور سه امتیاز را از پرسپولیس بگیرد.
بله؛ اشتباه ایری در صحنه گل قابل انکار نیست. اما اگر قرار است از «تاوان جوانگرایی» صحبت کنیم، باید پرسید چه کسی تصمیم گرفت این بازیکن جوان را در چنین دقایق حساسی وارد مسابقه کند؟ و مهمتر از آن، چرا پرسپولیس در نیمه دوم به شکلی بازی کرد که فشار تراکتور افزایش پیدا کرد؟ جواد نکونام، سرمربی تراکتور، بعد از مسابقه جمله قابل تأملی گفت: پرسپولیس را مجبور کردیم با پنج بازیکن دفاع کند. این جمله دقیقاً یکی از نقاطی است که تارتار باید درباره آن توضیح بدهد. چرا پرسپولیس از حوالی دقیقه ۶۰ به بعد عملاً با پنج مدافع عقب نشست؟
پرسپولیس در دقیقه ۵۷ بیفوما را از زمین بیرون کشید و محمد عمری وارد زمین شد؛ سپس در دقیقه ۶۷ علیپور و محبی تعویض شدند و پوریا شهرآبادی و دانیال ایری به میدان آمدند. در ادامه نیز خدابندهلو و لطیفیفر جای خود را به امیرحسین محمودی و مارکو باکیچ دادند. بنابراین سؤال اصلی فقط این نیست که چرا دانیال ایری اشتباه کرد؛ سؤال بزرگتر این است که چرا ساختار تیم در دقایق پایانی به نقطهای رسید که تراکتور توانست پرسپولیس را عقب بنشاند و این تیم را وادار به دفاع پنجنفره کند؟
جوان اگر اشتباه کند، طبیعی است. فوتبال جای آزمون و خطاست و بازیکنی که فرصت بازی نداشته باشد، هرگز تجربه کسب نمیکند. اما سرمربی هم باید مسئولیت تصمیم خود را بپذیرد. تارتار خودش بعد از مسابقه گفت مسئولیت شکست با کادر فنی است؛ پس این مسئولیت نباید فقط در حد یک جمله در نشست خبری باقی بماند. پرسپولیس مقابل تراکتور ترکیبی با میانگین ۲۸ سال داشت؛ ترکیبی که در آن نیازمند، کنعانیزادگان، تیکدری، علیپور، بیفوما و پورعلی حداقل ۳۰ سال داشتند. بنابراین اگر قرار است شکست به نام «تاوان جوانگرایی» ثبت شود، اول باید روشن شود دقیقاً کدام بخش از این تیم جوان بوده است.
شاید بهتر باشد به جای هجمه روی دانیال ایری، درباره تصمیمات فنی، تعویضها، عقبنشینی تیم و پنجدفاعه شدن پرسپولیس از دقیقه ۶۰ به بعد صحبت کنیم. شکست مقابل تراکتور یک اشتباه فردی داشت، اما فوتبال ۹۰ دقیقه است و یک شکست را نمیتوان فقط با اشتباه یک بازیکن جوان توضیح داد. عیار تارتار بعد از شکست مقابل تراکتور، حالا در مصاف با ملوان و استقلال تهران البته در اصفهان روشن و مشخص خواهد شد.
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید
