این شکارچی با طول بدنی نزدیک به ۲.۵ متر و ارتفاع شانههایی حدود یک متر، برای تعقیب و شکار طعمههای بزرگ تکامل یافته بود. تفاوت اصلی این گونه با سگسانان امروزی، قدرت فوقالعاده فکها و دندانهای آن بود که به راحتی استخوانهای سخت را خرد میکرد تا به مغز مغذی درون آنها دسترسی پیدا کند.
در طول تاریخ تکاملی، این جانور در رقابت تنگاتنگی با گربهسانان بزرگ برای حفظ جایگاه خود در رأس زنجیره غذایی قرار داشت. پژوهشگران معتقدند انقراض این گونه نه تنها ناشی از رقابت با سایر شکارچیان برتر بوده، بلکه تغییرات آبوهوایی، تحول زیستگاهها و کاهش جمعیت طعمهها نیز نقش مؤثری در حذف آن از طبیعت داشته است. این تحولات نشان میدهد که در سازوکار طبیعت، برخورداری از جثه بزرگ همواره به معنای بقای طولانیمدت نیست.
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید
