چطور همسفر زندگی شهید یزدانیان شدید؟
ازدواج ما کاملاً سنتی بود. یکی از خانمهای همسایه، ما را به هم معرفی کرده بود و به این ترتیب دو خانواده با هم آشنا شدند. آن زمان ترم اول دانشگاه بودم و اصلاً قصد ازدواج نداشتم؛ حتی به ازدواج فکر هم نمیکردم. بار اول که مادر شهید به خانهمان آمد، جوابم منفی بود. قبل از آن مادر ایشان یکی، دو بار تماس گرفته بودند و بعد هم برای خواستگاری آمدند. این رفتوآمدها چند بار تکرار شد و من تا قبل از آمدن خود شهید به خانهمان، پاسخم همچنان منفی بود. بعد که خود آقا داوود به خواستگاریام آمد، یک نورانیتی در چهرهشان دیدم که نتوانستم پاسخ منفی بدهم. منتها قرار شد چند ماهی، حدود پنج یا شش ماه با هم آشنا شویم و صحبت کنیم تا جواب نهایی را بدهم. سال ۹۰ ایشان به خواستگاریام آمد و بعد از چند ماه عقد کردیم. دو سال بعد هم مراسم ازدواجمان برگزار شد.
در آن مدت چه شناختی از شهید پیدا کردید که باعث شد پاسخ مثبت بدهید؟
وقتی برای اولین بار خود شهید را دیدم تا حدی نظرم تغییر کرد. البته ایشان لباسهای بسیار سادهای میپوشید و برایم عجیب بود جوانی در آن سن تا این اندازه سادهپوش باشد. آقا داوود متولد سال ۱۳۶۶ بود و آن زمان حدود ۲۴ سال داشت. وقتی ایشان را دیدم، نورانیتی در چهره اش احساس کردم و معنویتی داشت که برایم جالب بود. بعدها هم درباره همه موضوعات و جوانب زندگی با هم صحبت کردیم. من دوست داشتم گفتوگوهایمان طولانی و صریح باشد و همه چیز را مطرح کنیم. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































