یکی از تغییرات مهم در این مسیر در اردیبهشتماه ۱۴۰۴ رقم خورد؛ زمانی که نرخ گندم صنف و صنعت و نانهای حجیم و آزادپز از کیلویی ۱۲ هزار تومان به ۲۱ هزار و ۷۷۰ تومان افزایش یافت.
این روند در سال ۱۴۰۵ با تغییر اساسیتری در نحوه تامین گندم ادامه پیدا کرد. براساس مصوبه هیات وزیران، وزارت جهاد کشاورزی مکلف شد زمینه واگذاری خرید گندم مورد نیاز صنف و صنعت به بخش غیردولتی را فراهم و مجوز واردات کسری نیاز این بخش را نیز صادر کند. در همین مصوبه، نرخ فروش گندم شرکت بازرگانی دولتی ایران برای مصارف صنف و صنعت، به استثنای خبازی یارانهای، کیلویی ۵۳ هزار تومان تعیین شد؛ رقمی که نسبت به نرخ ۲۱ هزار و ۷۷۰ تومانی سال قبل افزایش قابل توجهی نشان میدهد.
البته برای جلوگیری از انتقال یکباره این افزایش هزینه به برخی محصولات پرمصرف، دورهای انتقالی در نظر گرفته شده است. براساس مصوبه دولت، گندم مورد نیاز نان سنتی آزادپز، نانهای حجیم و نیمهحجیم و صنعت ماکارونی به مدت سه ماه با ۴۵ درصد نرخ گندم صنف و صنعت عرضه میشود؛ به این ترتیب نرخ گندم این گروهها در این دوره کیلویی ۲۳ هزار و ۸۵۰ تومان خواهد بود.
در ادامه این سیاست، وزیر جهاد کشاورزی دوم شهریورماه دستورالعمل نحوه تامین گندم از محل واردات و تولید داخل برای مصارف صنف و صنعت توسط بخش غیردولتی را ابلاغ کرد. براساس این دستورالعمل، واحدهایی از جمله کارخانجات آرد، خبازیهای غیریارانهای، تولیدکنندگان نانهای حجیم و نیمهحجیم، صنایع ماکارونی، نشاسته و گلوکز، شیرینی و شکلات، نان صنعتی، کیک و کلوچه میتوانند گندم مورد نیاز خود را با قیمت توافقی از تولیدکنندگان و عرضهکنندگان داخلی خریداری کنند. …
