فرهیختگان نوشت:
درحالیکه کشور درگیر جنگی است که به طور خاص، زیرساختهای انرژی را درگیر کرده است، انتشار فیلمی از گفتوگوی رئیسجمهور در اتاقی تاریک با خبرنگار صداوسیما، بهجای آنکه پیام «مقاومت» را مخابره کند، ناخواسته «کمبود» و «انفعال» را به نمایش گذاشته است. این تنها اتفاقی نبود که روز جمعه باعث مخابره پیام ضعف از ایران شد. در میان تهدیدهای رئیسجمهور آمریکا که مدعی شد آمادگی شروع جنگی دیگر را با ایران دارد، متنی از سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه منتشر شد که از آمادگی برای بازگشایی دوروزه تنگه هرمز میگفت و این سؤال را به وجود میآورد که آیا وزیر خارجه باید پاسخگوی تهدیدهای ترامپ با ادبیاتی هموزن ادبیات طرف مقابل در تهدید یا اعتمادسازی، تندی یا ملایمت، خصومت یا مدارا و... باشد یا آنکه در برابر تهدید، دنبال سازشی خیالی و فانتزی باشد؟ روشن است که وقتی تهدید دشمن بهدرستی جواب نمیگیرد یا از اتاق رئیسجمهور ایران پیام تاریک ضعف مخابره میشود، طرف مقابل طراحیاش را در ادامه، معطوف به ضعیفشدن ایران انجام میدهد و همین میتواند معادلههای جنگ را طور دیگری بچیند....در جنگ روایتها، تصویر بیش از کلام اثر میگذارد. تصویری که از رئیسجمهور ایران در تاریکی منتشر میشود، بهراحتی میتواند از سوی رسانههای خارجی و دشمنان بهعنوان «سند بصری» فروپاشی و انفعال مصادره شود. درحالیکه دشمن بهصراحت هدف قرار دادن زیرساختهای انرژی را برای اعمال فشار اقتصادی و ایجاد نارضایتی دنبال میکند، انتشار چنین تصویری عملاً تأیید میکند که این فشارها مؤثر بودهاند. تفاوت ظریف؛ اما حیاتی است: صرفهجویی وقتی از موضع قدرت و با روایت «ما با مدیریت مصرف، دشمن را ناکام میگذاریم» همراه باشد، مقاومت است؛ اما وقتی در سکوت و تاریکی و بدون روایت پشتیبان ارائه شود، شبیه تسلیمشدن به کمبود است. …


دانلود از کافه بازار




































































































