هر بار که از بزرگترها، ازجمله مادربزرگ مرحومم، درباره سبک زندگی در گذشته و نحوه تعامل مردم با طبیعت میشنیدم، شگفتزده میشدم. افسوس میخوردم که بسیاری از این شیوهها در حال فراموشیاند و بسیاری از ما جوانان حتی اطلاعی از آنها نداریم.
مستندسازی، معرفی و بهکارگیری دانش سنتی اقوام ایران که هرکدام متناسب با بوم منطقه خود شکل گرفتهاند، اقدامی ضروری است؛ چراکه توسعه پایدار نه با گسستن از گذشته، بلکه با تلفیق خرد و تجربه گذشتگان با فناوریهای نوین و دانش جدید محقق میشود. افزون بر این، چنین اقدامی میتواند ما را با گذشته و تاریخ خردمندانه خود آشنا کند و در مقابله با مشکلات محیطزیستی کنونی و حل آنها یاری برساند. این راهکارها متناسب با بوم و اقلیم هر منطقه و در راستای حفاظت و پایداری شکل گرفتهاند و برخلاف برخی راهکارهای امروزی، با بستر اجرای خود بیگانه نیستند. بهانه این نوشتار، پروژه مستندسازی و احیای دانش سنتی استان چهارمحالوبختیاری است که با همت ادارهکل محیطزیست انجام شده بود. در این پروژه، دانش سنتی در محورهایی ازجمله مدیریت بومی منابع آب و تالابها گردآوری شده بود.
این پژوهش بر دانش سنتی جوامع محلی ساکن استان … …
