ماجرا از جایی جدی شد که رضا نورانی، رئیس اتحادیه ملی محصولات کشاورزی، از بازگشت بیش از ۲۰۰ کانتینر یخچالی ۴۰ فوتی از امارات خبر داد. به گفته او این محمولهها که شامل انواع میوه، ترهبار و سبزیجات صادراتی ایران است حدود ۴ هزار تن وزن و نزدیک به ۳ میلیون دلار ارزش دارد.
اما بخش مبهم ماجرا، دلیل این بازگشت است. دولت امارات هنوز توضیح رسمی درباره علت پذیرش نکردن محمولهها ارائه نکرده است. در نتیجه، مشخص نیست این بارها به دلیل مسائل تجاری، اداری، بهداشتی یا قرنطینهای برگشت خوردهاند یا علت دیگری پشت این تصمیم بوده است.
آنچه فعلاً مشخص است، وضعیت خود کالاهاست. به گفته نورانی، محمولههای برگشتی در خلیج فارس و حوالی جزیره ابوموسی سرگردان ماندهاند؛ وضعیتی که برای محصولاتی مانند میوه و سبزیجات به دلیل عمر محدود و فسادپذیری، اهمیت بیشتری دارد. زمان علیه صادرکنندگان
در تجارت محصولات تازه، بازگشت محموله الزاماً بهمعنای پایان یک معامله نیست. اما طولانی شدن مسیر بازگشت میتواند، ارزش اقتصادی بار را تغییر دهد. محصولی که با هدف فروش در یک بازار مشخص برداشت، بستهبندی، سرد و حمل شده در صورت توقف طولانیمدت ممکن است، بخشی از کیفیت خود را از دست بدهد. برای همین رئیس اتحادیه ملی محصولات کشاورزی هشدار داده که ادامه این وضعیت میتواند، خسارت سنگینی به تولیدکنندگان و صادرکنندگان وارد کند.
نورانی گفته است «اکنون زمان تصمیمگیری و اقدام فوری است» و تأکید کرده که هر ساعت تأخیر میتواند، بخشی از سرمایه تولیدکنندگان و صادرکنندگان را به کالایی فسادپذیر تبدیل کند. این نگرانی فقط به ارزش اعلام شده سه میلیون دلاری محموله محدود نمیشود. پشت هر کانتینر، محصول تولیدکننده، هزینه بستهبندی، حملونقل، نگهداری سرد و قرارداد فروش قرار دارد و طولانی شدن بلاتکلیفی میتواند، هزینههای بیشتری به زنجیره صادرات تحمیل کند. چرا امارات؟ …
