المپیادیها فارغ از اینکه چگونه و با چه انگیزهای قدم در این مسیر گذاشتهاند- از سر علاقه به علم، تأثیرپذیری از خانواده و اطرافیان، یا جذابیتهای مسیر المپیاد در مقایسه با کنکور- امروز با مجموعهای از دغدغهها و نارضایتیها مواجهاند.
یکی از این دغدغهها، میزان جوایز مادی است، چنانکه دارنده مدال برنز المپیاد جغرافیا، در اینباره گفت: «جوایز مادی که در نظر گرفته میشود، ناکافی است. ما سه سال از عمرمان را صرف مطالعه میکنیم، کتابهای زیادی میخریم و با اساتید مختلف کلاس میگیریم. در بسیاری از موارد، هزینههایی که برای آمادهشدن برای المپیاد میکنیم، حتی از هزینههای آمادگی برای کنکور بیشتر است. وقتی مبلغ جوایز را میبینیم، اندکی دلسرد میشویم؛ بهخصوص وقتی آن را با جوایز در نظر گرفتهشده در کشورهای دیگر مقایسه میکنیم.
این احساس، تنها به مسئله جوایز مادی محدود نمیشود، چنانکه دارنده مدال طلای هوش مصنوعی، با اشاره به تلاش مدالآوران در شرایط دشوار کشور گفت که آنان انتظار دارند این تلاش و دستاورد، متناسب با شرایطی که در آن به دست آمده، مورد توجه و تقدیر قرار گیرد. اما شاید مهمتر از پاداش مادی برای مدالآوران، مسئله «جایگاه و امکان اثرگذاری» باشد. …
