یک ضرورت اخلاقی و بلکه یک "باید" اجتماعی است. این مهم وقتی اهمیت فوق العاده پیدا میکند که جامعه ای در بحران جنگ باشد. همانگونه که پرگویی و ابراز نظرات کوته بینانه؛ شخصیت اخلاقی آدمی را از بلندای اخلاق به پایین می کشد، پرگویی و کوته بینی؛ شخصیت اجتماعی را نیر دچار اُفت شدید می کند. کوته فکر؛ با محدودیتِ فکری خود، غافل از گستردگی موضوع مورد نظر ، نظریه های خسارت باری را ارایه می کند که منطبق با زمان و نیازها و زمینه ها نبوده و چه باعث مشکل در سطح جامعه شود.
پرگویان؛
آن گویندگانِ بلند زبانی هستند که از گفتن سخنان بیهوده و خسارت بار ابایی ندارند و حتا از آمیخته کردن پرگویی خود به ادبیات و الفاظ غیرمناسب هیچ تقوای اخلاقی ندارند.
بلند زبانان در علم اخلاق؛
اضافه بر ضعف عقل و گستاخی نفس- جامعه را دچار زمینه های خطاء و گناهان بزرگ می کنند. امروز کشور عزیز درپیچ بزرگ تاریخی قرار گرفته و گذر ازاین پیچ پر خطر نیاز به خردورزی و عقلانیت و مشورت ارکانِ قدرت با نخبگان دارد.* تردیدی نیست ؛ اظهار نظرات بی جا ، و یا تخریب کننده عزت کشور و یا لجن پراکنی به مسئولین فعلی و یا سابق ، وضعیت را بحرانی تر می کند! این حقِ ملت شریف و نظامیانِ افتخارآفرین و دیگر خدمتگزاران کشور نیست
که تریبون دارانِ صوتی و نوشتاری؛ با زیاده گویی در آنچیزی که مورد شناختِ کامل شان نیست، و یا با بدگویی و درشت زبانیِ غیراخلاقی، بدون توجه به موقعیت حساس کنونی و شرائط پیش رو ، همه عزت و امید مردم شریف ایران را مورد لطمه قرار دهند!
امروز در فضای مجازی افراد متعددی ومتاسفانه گاهی در لباس روحانیت، با کوته بینی و درشت گویی به بهانه دفاع ازحق و جهاد و دیگر عناوین پرارزش، ولی در حقیقت به انگیزه خودنمایی وافزایش فالوورند! و بدون در نظر گرفتن موقعیت جنگی و امکان جنگ دیگر ، با پر کردن فیلم از سخنان بی محتوای و پرخاشگرانه ی خود ؛ از عالَم و آدم بدگویی می کنند! و وارد این عرصه غیر اخلاقی و منافی با امنیت کشور می شوند!
میدان و خیابان که عزتمندانه، کشور را در بدترین شرایط نگه داشته است، حریم شخصی فلان سخنران سیاسی و یا مداح کذایی نیست که اختیار داشته باشد؛ زبان از مدار اخلاق و عقل خارج کند و خوراک شبکه های معاند این مردم عزیز را تغذیه کند! …
