در چنین شرایطی، کاخ سفید به ابزار دیگری روی آورده است. یک کارزار احتمالاً طولانی فشار اقتصادی که قرار است ایران را آنقدر تحت فشار قرار دهد تا رهبران آن چارهای جز بازگشت جدی به میز مذاکره نداشته باشند. اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، هدف این سیاست را نوعی خفگی اقتصادی ایران توصیف کرده است.
با این حال، نشریه آتلانتیک استدلال میکند که انگیزه دولت ترامپ صرفاً به سیاست خارجی محدود نیست. راهبرد جدید مزیت سیاسی دیگری نیز برای کاخ سفید دارد و میتواند جنگ ایران را از صدر اخبار کنار بزند و به دولت اجازه دهد تا پیش از انتخابات میاندورهای، موضوعاتی را که برای جمهوریخواهان کمهزینهتر است در مرکز توجه قرار دهد. یکی از مشاوران ترامپ این محاسبه را به وضوح بیان کرده است: «فقط تلاش میکنیم تا انتخابات میاندورهای دوام بیاوریم.» از جنگ پرهزینه به فشار کمصداتر
تغییر مسیر دولت آمریکا را باید در بستر محدود شدن گزینههای واشنگتن دید. عملیات نظامی نتوانسته پایان سریعی را که ترامپ در ابتدا وعده میداد رقم بزند. روند مذاکرات طولانی شده و ایران نیز کنترل خود بر تنگه هرمز را به یکی از مهمترین ابزارهای فشار تبدیل کرده است. …
