یکی از فسیلهای کشفشده، بخشی از استخوان آرنج است و نخستین استخوان بازوی دنیسوواها محسوب میشود که دانشمندان شناسایی کردهاند. پژوهشگران یافتههای مربوط به کشف فسیلها را که حدود ۱۵۰هزارسال قدمت دارند، در دو مقالهی تازه در نشریهی نیچر گزارش دادهاند.
بهگزارش ساینس، ماریا مارتینون تورس، دیرینانسانشناس مرکز ملی پژوهش تکامل انسان اسپانیا، میگوید: «سالها شناخت ما از دنیسوواها عمدتا به DNA و تعداد انگشتشماری فسیل تکهتکه محدود میشد. آنها دیگر فقط شبح مولکولی نیستند.»
در سال ۲۰۱۹، کارگری ساده در غار بیانفو در استان یوننان در جنوب غرب چین، هنگام فعالیت در پروژهای دولتی برای جنگلکاری در محل معدن سنگآهک متروکه، تعداد زیادی استخوان و فسیل حیوانی را مشاهده کرد. کارگر موضوع را به مقامهای استانی و مؤسسه استانی میراث فرهنگی و باستانشناسی یوننان اطلاع داد و مسئولان نیز گروهی را برای انجام کاوش اولیه به محل فرستادند.
غار بیانفو اکنون یکی از معدود مکانهای کشف بقایای دنیسوواها محسوب میشود
غار کارستی بیانفو، استخوانهای فراوانی را مخفی کرده بود. پژوهشگران با استفاده از روشی که زمان آخرین قرارگیری لایههای رسوبی در معرض نور خورشید را مشخص میکند، قدمت خاک محل کشف بقایا را بین ۱۳۴هزار تا ۱۶۷هزار سال برآورد کردند. غار بیانفو اکنون یکی از معدود مکانهای کشف بقایای دنیسوواها محسوب میشود.
از میان بیش از ۶۰هزار قطعه فسیلی موجود در غار، استخوانهای باستانی متعددی وجود داشت که به نظر میرسید متعلق به خانواده انسانتباران باشند، اما مشخص نبود که دقیقاً به کدام گونه از انسانهای باستانی تعلق دارند. …
