بهگزارش ساینسآلرت، پژوهشگران در مطالهای تازه دادههای ۲۰۰۹ فرد ۵۰ تا ۹۰ ساله را بررسی کردند. همهی شرکتکنندگان از نظر شناختی سالم بودند و ۶۳۰ نفر از آنها، یعنی حدود یک سوم، افسردگی را تجربه کرده بودند. پژوهشگران با استفاده از تصاویر MRI با وضوح بالا، حجم بخشهای مختلف هیپوکامپ را اندازهگیری کردند و دریافتند یک ناحیه در هیپوکامپ شرکتکنندگان مبتلا به افسردگی، متفاوت است.
هیپوکامپ یکی از ساختارهای مهم مغز برای یادگیری و حافظه است و برخلاف تصور رایج ناحیهای یکپارچه نیست؛ بلکه از زیرناحیههای مختلفی تشکیل شده است که نقشهای متفاوتی در پردازش اطلاعات دارند. ناحیهی شناساییشده که پژوهشگران آن را CA23DG مینامند، یک ناحیه ترکیبی از مغز است که دو بخش از هیپوکامپ، یعنی CA2 و CA3 و همچنین، بخشی به نام شکنج دندانهای را دربرمیگیرد.
نتایج نشان داد افراد مبتلا به افسردگی، بهطور میانگین حجم کمتری در ناحیه CA23DG داشتند. این ارتباط پس از درنظرگرفتن عواملی مانند سن، جنسیت، شاخص توده بدنی و میزان فعالیت بدنی همچنان برقرار بود. در مقابل، پژوهشگران در تحلیل اصلی تفاوت معناداری در حجم CA1 یا سابیکولوم بین افراد مبتلا به افسردگی و افراد بدون افسردگی پیدا نکردند.
پژوهشگران سپس بررسی کردند که آیا تفاوت را میتوان با عوامل شناختهشدهی خطر آلزایمر توضیح داد یا نه. آنها نشانگرهای دو پروتئین مرتبط با بیماری آلزایمر، یعنی آمیلوئید و تاو را بررسی کردند و همچنین وضعیت ژنتیکی افراد از نظر گونه ε4 ژن APOE را در نظر گرفتند. ارتباط میان افسردگی و حجم کمتر CA23DG پس از درنظرگرفتن این عوامل نیز تقریباً بدون تغییر باقی ماند. …
