وی افزود: در جهان امروز بسیاری از کشورها از میراث تاریخی، شخصیتهای فرهنگی، عارفان و مفاخر خود به عنوان ابزاری برای گفتوگوی فرهنگی، تقویت روابط بینالمللی، ارتقای تصویر ملی و توسعه اقتصادی از طریق گردشگری استفاده میکنند و ایران نیز با برخورداری از سرمایه عظیم تمدنی، فرهنگی و معنوی، ظرفیتهای قابل توجهی در این زمینه دارد که هنوز بخش مهمی از آن به شکل مطلوب مورد بهرهبرداری قرار نگرفته است.
سجاسی قیداری با اشاره به ارتباط فوشنجان با حاج بکتاش ولی، عارف بزرگ جهان اسلام، گفت: اهمیت این روستا را نباید صرفاً در یک رویداد تاریخی یا یک انتساب جغرافیایی خلاصه کرد، چراکه ارزش واقعی این ظرفیت در آن است که میتواند به حلقه اتصال ایران با یک حوزه فرهنگی گسترده در آناتولی، بالکان و حتی بخشهایی از اروپا تبدیل شود.
دانشیار گروه جغرافیا و رئیس پژوهشکده زیارت و گردشگری دانشگاه فردوسی مشهد بیان کرد: حاج بکتاش ولی در کشورهایی مانند ترکیه و بخشهایی از منطقه بالکان به عنوان یکی از شخصیتهای برجسته عرفان اسلامی و معنویت شناخته میشود و این پیوند فرهنگی، در صورت مدیریت صحیح، میتواند زمینهساز گسترش تعاملات فرهنگی، علمی و گردشگری میان ایران و این کشورها باشد.
وی با بیان اینکه مقاصد موفق گردشگری جهان صرفاً بر پایه آثار تاریخی و طبیعی شکل نمیگیرند، تصریح کرد: «روایت» و «هویت» از مهمترین عوامل جذابیت مقاصد گردشگری هستند و هر مکانی که بتواند داستانی معتبر، جذاب و مبتنی بر پژوهش برای مخاطبان خود روایت کند، شانس بیشتری برای تبدیل شدن به یک مقصد گردشگری خواهد داشت.
فوشنجان میتواند در سطح منطقهای و بینالمللی مورد توجه قرار گیرد
سجاسی قیداری ادامه داد: فوشنجان نیز از چنین ظرفیتی برخوردار است و در صورت معرفی صحیح میتواند بخشی از روایت تاریخی شکلگیری یکی از جریانهای مهم عرفانی و فرهنگی جهان اسلام را بازگو کند؛ از همین رو، این روستا قابلیت آن را دارد که از یک ظرفیت محلی فراتر رفته و در سطح منطقهای و بینالمللی مورد توجه قرار گیرد. …
