این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
«رینا باسیست» و «آدام لوسنت» در گزارش دیروز شنبه در المانیتور نوشتند، دو طرف جامعه یهودیان ونزوئلا را «پل تاریخی مهمی از دوستی» توصیف کرده و افزودند که «به همکاریهای فنی دوجانبه خود که ناشی از واکنش اضطراری و تلاشهای بازسازی پس از زلزله دوقلو» در ماه ژوئن است، ادامه خواهند داد. ونزوئلا اندکی پس از شکلگیری دولت یهود در سال۱۹۴۸، اسرائیل را به رسمیت شناخت. روابط دوجانبه در دهههای بعد عمیقتر شد و در سفر سال۱۹۹۵ شیمون پرز، وزیر امور خارجه وقت اسرائیل، به کاراکاس به اوج خود رسید. روابط دوجانبه پس از روی کار آمدن چاوز در سال۱۹۹۹ تغییر کرد. چاوز با رد آنچه امپریالیسم آمریکا مینامید، از اسرائیل فاصله گرفت و در عین حال روابط خود را با محور مقاومت تقویت کرد. چاوز به شدت از عملیات اسرائیل در کرانه باختری، غزه و لبنان انتقاد و گاهی اقدامات نظامی اسرائیل را با اقدامات آلمان نازی مقایسه میکرد. او در سال۲۰۰۹ اندکی پس از شروع عملیات اسرائیل علیه حماس در غزه، روابط خود را با این رژیم قطع کرد.طبق دادههای ارائهشده در سال ۲۰۱۰ توسط فدراسیون جوامع یهودی در ونزوئلا، تعداد یهودیان در این کشور در طول ۱۰سال اول قدرت چاوز به نصف کاهش یافت؛ یعنی از ۱۸هزار نفر در سال۲۰۰۰ به ۹هزار نفر در یک دهه بعد. پس از مرگ چاوز در سال۲۰۱۳، روابط دو طرف اندکی تغییر کرد. نیکولاس مادورو، رئیسجمهور جدید، در سال۲۰۱۷ گفت که میخواهد روابط دیپلماتیک را از سر بگیرد، هرچند این اتفاق نیفتاد. با این حال، دستگیری مادورو در ژانویه توسط ایالات متحده، راه را برای تغییر در روابط اسرائیل و ونزوئلا هموار کرد. «بنی میلر»، استاد روابط بینالملل در دانشگاه حیفا، به المانیتور گفت: «ونزوئلا مطمئنا در مورد روابط خارجیاش دیگر یک کشور مستقل نیست.» او استدلال کرد که دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت ونزوئلا، باید از واشنگتن، از جمله در مورد اسرائیل، پیروی کند. …
