بازاراین بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
شجریان گفته بود: «من اهل مشهدم تا ۶ سال پیش در شهرستان مشهد در کنار خانواده‌ام زندگی می‌کردم. در کلاس اول متوسطه تحصیل می‌کردم که از طرف رادیو مشهد دعوت شدم برنامه اجرا کنم و تا پیش از آنکه از مشهد به تهران بیایم در رادیو مشهد به طور افتخاری با نام اصلی خودم - شجریان - برنامه‌ی مذهبی داشتم. وقتی به تهران آمدم به نزد مرحوم داود پیرنیا سرپرست و مبتکر برنامه‌ی گل‌ها رفتم. هنگامی که در دفتر کار او در رادیو آواز سر دادم بلافاصله مرا دعوت کرد که فردای آن روز برای ضبط نواری از صدایم به استودیو شماره‌ی ۸ رادیو بروم و من برای خواندن در رادیو ایران نام مستعار سیاوش را برای خودم برگزیدم. یک سال و نیم پیش وقتی مرا برای شرکت در جشن سالروز تلویزیون دعوت کرده بودند، گوینده مرا با نام «شجریان»؛ اسم حقیقی‌ام معرفی کرد و از آن پس هرگاه که در تلویزیون در برنامه‌ی موسیقی اصیل ایرانی و هفت شهر عشق شرکت جستم با همین نام معرفی شدم.» به گزارش ایسنا، او همچنین در پاسخ به این پرسش که به صدای کدام خواننده بیشتر علاقه‌مند است، پاسخ داده بود: «صدای خوب زیاد است. ولی من کمتر به صدای خوانندگانی که در دستگاه‌های ایرانی می‌خوانند گوش می‌دهم؛ به دلیل اینکه تحت تاثیر قرار نگیرم. با این همه در خلوت در هنگام تنهایی اگر بخواهم صدایی بشنوم ترجیح می‌دهم که صدای بنان، ظلی و فاخته‌ای را بشنوم. گاهی صدای بنان مرا به گریستن وا می‌دارد.» شجریان درباره صدایش گفته بود: «صدایی که من دارم از پدربزرگم که مرد متمولی بود به من به ارث رسیده است. او صدای بسیار خوبی داشت اما جز برای خانواده و فامیل خودش نخواند. نصیحتی که او به من کرد هنوز در گوشم است. او می‌گفت: «پسرم هر هنری در هر رشته‌ای داشتی آن را به پول نفروش، به خاطر همین است که سال‌هاست با اینکه می‌خوانم اما از هنر خوانندگی‌ام پولی دریافت نکرده‌ام. هر وقت به من پیشنهادی کرده‌اند و دریافته‌ام پیشنهاد در زمینه خوانندگی است و پول درآوردن از این حرفه … … روزنامه دنیای اقتصاد / ۱۴۰۵/۰۷/۱۸
شجریان به روایت شجریان!
شش سال پیش در چنین روزهایی محمدرضا شجریان خواننده سرشناس با زندگی خداحافظی کرد. او در روزگاری که هنوز در آغاز راه بود، از انتخابی حرف می‌زد که به یکی از دغدغه‌های زندگی هنری‌اش تبدیل شد. با این حال بعدا که از رادیو و تلویزیون استعفا داد، یکی از دلایل آن را پایین بودن حق‌الزحمه خواند و گفت آنچه بابت اجراها دریافت می‌کرد، چیزی جز یک کمک خرج نبود. محمدرضا شجریان از همان سال‌های جوانی میان شهرت و ثروت از یک سو و حفظ اصالت و حرمت موسیقی از سوی دیگر، دغدغه‌ای جدی داشت؛ دغدغه‌ای که در سال‌های بعد نیز به یکی از وجوه برجسته نگاه هنری او تبدیل شد. او که آواز را با نام مستعار «سیاوش بیدگانی» آغاز کرد، در گفت‌وگویی قدیمی از علاقه‌اش به آواز پیشینیان، اهمیت تجربه و ذوق در خوانندگی و نگرانی‌اش از غلبه نگاه تجاری بر موسیقی اصیل سخن گفته بود؛ سخنانی که بازخوانی آنها در ششمین سال درگذشتش، فرصتی برای مرو …
