۱. قدمت ۶۰ ساله نمایشگاه و توسعه نامتوازن شهری:
جناب آقای مهندس چمران با توجه به سابقه طولانی حضور در مدیریت شهری، بیش از هر کس دیگری واقفاند که سایت دائمی نمایشگاههای بینالمللی از بیش از ۶۰ سال پیش در این مکان احداث شده و در آن زمان پهنهای کاملاً مشخص، خارج از بافت مسکونی متراکم و مستقل داشته است. این مدیریت شهری در طول دهههای گذشته بوده که با گسترش بیرویه، صدور مجوزهای متراکم ساختمانی و توسعه نامتوازن، حریم نمایشگاه را در بر گرفته است. آیا منطقی است با وجود تقدم تاریخی ششدههای این مجموعه ملی، آدرس غلط به مردم داده شود و نمایشگاه را مسبب ترافیک ریشهدار پایتخت معرفی کرد؟ این استدلال شبیه آن است که بگوییم «بازار بزرگ تهران» مردم پایتخت را گروگان گرفته، چون معابر پیرامونی آن پرترافیک است!
۲. تفکیک ترافیک ساختاری از ترافیک چندساعته نمایشگاهی:
از چهرهای باسابقه در حوزه شهرسازی انتظار میرود موضوع بنیادین و تخصصی ترافیک کلانشهر تهران را با رویکردهای غیرکارشناسی یا دیدگاههای شخصی نیامیزند. واقعیت آماری این است که از میان دهها رویداد تخصصی در طول سال، تنها ۳ الی ۴ عنوان نمایشگاهی پرمخاطب وجود دارد که آنهم صرفاً برای ساعاتی محدود در طول ۳ یا ۴ روز ترافیک مقطعی ایجاد میکند. تقلیل دادن بحران ترافیک دائمی و مزمن شمال پایتخت به چند ساعت رویداد اقتصادی، نادیده گرفتن ریشههای اصلی معضل است.
۳-مصوبه جنجالی برجباغها و بارگذاری جمعیتی در شمال تهران:
جای تأمل است که چرا بانیان و مدافعان مصوبه موسوم به «برجباغها» که در دهههای اخیر موجب تخریب باغات شمیرانات، ساختوسازهای انبوه، تراکم سرسامآور جمعیتی و افزایش بار ترافیکی شمال تهران شدند، امروز پاسخگوی سیاستگذاریهای خود نیستند؟ در بافت مسکونی پیرامون نمایشگاه و برجهای احداثشده، الگوی مصرف و تمکن ساکنان بهگونهای است که بهازای هر عضو خانواده دستکم یک خودروی شخصی وجود دارد. این حجم از بارگذاری جمعیتی و انباشت خودرو در معابر، منشأ ترافیک روزمره و همیشگی است؛ چگونه این معضل … …
