بازار
نمایشگاه‌های تخصصی در تمام دنیا یک فلسفه روشن و تعریف‌شده دارند: محلی برای تبادل دانش فنی، جذب سرمایه‌گذاری، مذاکرات تجاری رودررو، امضای قراردادهای کلان صادراتی و از همه مهم‌تر، رونمایی از نوآوری‌ها و دستاوردهای صنعتی. اما چند سالی است که نمایشگاه لوازم خانگی در ایران، سال‌به‌سال از این فلسفه و اهداف بنیادین فاصله می‌گیرد؛ نمایشگاه لوازم خانگی امسال که در مهرماه برگزار شد بیش از هر زمان دیگری به نقطه افول خود رسید و تصویری تمام‌عیار از یک «افتضاح در حوزه سیاست‌گذاری و برگزاری» را به نمایش گذاشت.
*سالن‌های صنعتی یا بساط جمعه‌بازار؟ همچنین بخوانید: کاهش قیمت لوازم خانگی؛ وعده‌ای مشروط به اصلاحات ساختاری
کافی بود چند دقیقه‌ای در سالن‌های نمایشگاه لوازم خانگی قدم بزنید تا متوجه شوید مرزهای میان «صنعت لوازم خانگی» و «خرده‌فروشی پلاسکو» کاملاً فرو ریخته است. بخش قابل‌توجهی از مساحت مفید نمایشگاه امسال به محصولاتی اختصاص یافته بود که نه‌تنها نسبتی با فناوری و سرمایه‌گذاری سنگین این صنعت ندارند، بلکه حضورشان در یک رویداد به‌اصطلاح «تخصصی» جای شگفتی دارد. همچنین بخوانید: مشتریان بیشتر تماشاچی‌اند تا خریدار
کتری‌های روحی، انواع کلمن آب، سفره‌های پلاستیکی، صندلی‌های مسافرتی تاشو، عروسک، استندهای فلزی فروشگاهی و حتی شوینده‌ها و مواد پاک‌کننده!
حضور هر یک از این اقلام به‌تنهایی کافی است تا مهر تاییدی بر انحراف مطلق نمایشگاه از ماهیت تخصصی‌اش باشد. آیا صنعتی که ادعای داخلی‌سازی تلویزیون‌های هوشمند، موتورهای اینورتر و خطوط پیشرفته شست‌وشو را دارد، باید ویترین بین‌المللی و ملی‌اش را با عروسک و سفره پلاستیکی پر کند تا متراژ سالن‌ها خالی نماند؟
نکته تامل‌برانگیز دیگر، خالی بودن سالن‌ها از نام‌های شناخته‌شده لوازم خانگی بزرگ کشور بود؛ به‌جز یک برند نام‌آشنا، دیگر مدعیان و سرمایه‌گذاران باسابقه صنعت حضور محسوسی نداشتند. در غیاب برندهای ایرانی، نمایشگاه به تسخیر نام‌های بی‌هویت، برندهای بی‌شناسنامه … …
