وی با تفکیک میان اپلیکیشنهای موبایل و خدمات مبتنی بر مرورگر گفت: در اپلیکیشنهای موبایلبانک میتوان گواهی داخلی را بهصورت اختصاصی تعریف کرد، اما در نسخه وب و اینترنتبانک، موضوع کاملاً متفاوت است؛ زیرا مرورگر باید گواهی امنیتی مورد استفاده را معتبر بشناسد.
بزرگمهری تأکید کرد که مرورگرهایی مانند Chrome، Firefox و Safari گواهی داخلی موردنظر را بهعنوان یک گواهی معتبر عمومی شناسایی نمیکنند.
به گفته او، بنابراین اگر امروز یک سرویس بانکی به دلیل منقضی شدن گواهی امنیتی در مرورگر با مشکل مواجه شود، جایگزین کردن آن با گواهیای که از سوی مرورگرهای عمومی معتبر شناخته نمیشود، در محیط وب تفاوت بنیادینی ایجاد نخواهد کرد.
وی در توضیح این موضوع گفت: اگر قرار باشد گواهی داخلی برای خودمان ایجاد کنیم، در حوزه اپلیکیشن موبایل امکان استفاده از آن وجود دارد؛ اما در جایی که کاربر از طریق مرورگر وارد اینترنتبانک یا نسخه وب یک خدمت بانکی میشود، مرورگر چنین گواهیای را معتبر نمیشناسد. «الان مرورگر گواهی را منقضی میداند، آن زمان نامعتبر میداند؛ چه چیزی حل شده است؟»
عضو هیئتمدیره انجمن تحول دیجیتال ایران با طرح یک پرسش اساسی درباره کارآمدی این راهکار گفت: اگر گواهی فعلی به دلیل انقضا از سوی مرورگر نامعتبر شناخته میشود و گواهی داخلی نیز از اساس مورد اعتماد مرورگرهای عمومی نیست، در حوزه وب چه مسئلهای حل شده است؟
به بیان دیگر، از نگاه این کارشناس، تفاوتی اساسی میان وضعیتی که مرورگر یک گواهی را به دلیل انقضا رد میکند و وضعیتی که همان مرورگر یک گواهی داخلی را به دلیل قرار نداشتن در زنجیره اعتماد خود معتبر نمیداند، وجود ندارد.
بزرگمهری تأکید کرد که این مسئله در مورد خدمات مبتنی بر وب و اینترنتبانکها همچنان پابرجاست و راهکار گواهی بومی، بدون ایجاد تغییر در زیرساخت اعتماد مرورگرها، نمیتواند مشکل را برطرف کند. مشکل فقط داخل کشور نیست؛ مرورگرهای جهانی همچنان مانع هستند …
