دارو گران است و هر روز گرانتر میشود. برای خانوادهای که همزمان با اجارهخانه، هزینه خوراک، حملونقل و هزاران خرج ضروری دیگر دستوپنجه نرم میکند، نسخه پزشک دیگر فقط فهرستی از داروها نیست؛ فهرستی از هزینههایی است که باید از جیب خالی پرداخت شود. بعضیها مصرف دارو را به تعویق میاندازند، بعضی به دنبال جایگزین ارزانتر میگردند و بعضی هم ناچارند میان خرید دارو و تأمین دیگر نیازهای زندگی یکی را انتخاب کنند.
این همان نقطهای است که بحران دارو از یک مسئله صنفی و اقتصادی فراتر میرود و به مسئلهای اجتماعی و حتی امنیتی تبدیل میشود. اظهارات سلمان اسحاقی در جلسه مجلس، تصویری روشن از شکاف میان موجود بودن کالا و توان خرید مردم ارائه میکند. او با اشاره به اظهارات رئیس بانک مرکزی درباره نبود مشکل در تأمین کالاهای اساسی، گفت: «بله نداریم آقای همتی، در بازار کالاهای اساسی هست. چرا هست؟ چون مردم توان خرید ندارند.»
این پرسش را میتوان به حوزه دارو هم تعمیم داد، اگر دارو در داروخانه موجود باشد، اما بیمار توان خرید آن را نداشته باشد، آیا میتوان گفت مشکل دسترسی به دارو حل شده است؟
موجودی داروخانه، معیار سلامت بازار دارو نیست. معیار واقعی آن است که بیمار بتواند داروی تجویزشده را بهموقع، با قیمت قابل پرداخت و بدون نگرانی از قطع درمان تهیه کند. ۷۰ درصد مشکل از داخل است؛ تحریمها تنها متهم نیستند
در همین زمینه، حسن قشقاوی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس، در گفتوگو با رکنا نسبت به پیامدهای فراتر از حوزه درمانِ بحران دارو هشدار داد و تأکید کرد که امنیت ملی فقط به مرزها و تهدیدهای خارجی محدود نمیشود؛ امنیت دارویی و غذایی نیز بخشی از امنیت کشور است. …


دانلود از کافه بازار










































































































































