حالا باشگاه سپاهان در یک اقدام نوبرانه و درست، اقدام به انتشار بیانیه عذرخواهی کرده و تابوی حمایت کورکورانه و ماستمالی رفتارهای غلط را شکسته است. در بخش اول این بیانیه چنین میآید: ضمن ابراز تاسف و عذرخواهی از باشگاه استقلال، هواداران محترم این تیم، هواداران سپاهان و جامعه فوتبال کشور، تاکید میکند که احترام به رقبا و تمامی ارکان فوتبال، اصلی خدشهناپذیر در فرهنگ و منش حرفهای این باشگاه است و رفتار خارج از این چارچوب مورد تایید نخواهد بود.
تا اینجا یک نمره مثبت در کارنامه مدیریت سپاهان و یک اقدام بهجا و بهموقع در قبال این تخلف بود اما حتما این را شنیدهاید که در فرهنگ ایرانی، حرف اصلی بعد از «ولی» و «اما» زده میشود! و این هم حرف اصلی سپاهان: باشگاه فولاد مبارکه سپاهان انتظار دارد رسیدگی به تمامی موارد انضباطی در فوتبال کشور، فارغ از نام باشگاه یا افراد بر پایه اصول عدالت، تناسب و وحدت رویه صورت گیرد. بررسی سوابق برخی موارد مشابه در سالهای گذشته، ضرورت توجه جدیتر به این اصول و پرهیز از برخوردهای متفاوت در پروندههای همسطح را یادآور میشود.
اینجا ببینید: بیانیه سپاهان بعد از رفتار زشت بازیکنش مقابل هواداران استقلال
هر چقدر خود عذرخواهی درست و قابل تقدیر و تعریف بود، این خط و نشان و تهدید بعدی خراب کرد! یعنی چون قبلا در قبال باشگاه تراکتور و شجاع خلیلزاده هیچ اتفاقی نیفتاده، پس باید بیخیال بازیکن ما شوید! خود باشگاه سپاهان این حرکت را مغایر ارزشهایش دانسته و با آن برخورد میکند و اگر میخواهید بازیکن ما را بر اساس هر قانونی به هر میزان جریمه و تنبیه کنید، باید شجاع خلیلزاده را هم ببینید وگرنه عدالت نیست!
این چه منطقی است که چون دیگران اشتباه کردند، ما هم باید بکنیم؟ اگر در گذشته کسی خطایی کرده و بر این خطا چشم پوشیده و برخورد نشده (هرچند به غلط و قابل نقد)، حالا باید همه رویمان را برگردانیم؟ اصلا مگر نه اینکه همان رفتار غلط باعث شد کار به اینجا برسد؟ چون شجاع را بیخیال شدهاند، ما را هم بیخیال شوند!
ضمن تقدیر از عذرخواهی سپاهان، اتفاقا کمیته انضباطی باید شدیدترین و بیشترین برخورد را با حاجیعیدی کند، چون در نهایت این ماجرا دو عاقبت بیشتر ندارد؛ اگر خطای مشابهی تکرار شد -از سوی هر کسی- دیگر دست کمیته انضباطی و فدراسیون باز است تا با نفرات بعدی هم برخورد شدید کند و کسی نمیگوید چطور با بقیه کار نداشتید و به ما که رسید، قانونمند شدید! اگر هم این برخورد شدید باعث شد دیگر این خطا تکرار نشود، افتخارش تا ابد برای سپاهان میماند که بدعتگذار یک اصلاح در فوتبال ایران بوده و با حمایت از تنبیه، هزینه این فرهنگسازی را داده است.
در همه جای دنیا، عدالت و فرهنگسازی و قانونمداری، قربانی لازم دارد و بدون اقدام قاطع ممکن نیست. حتی اگر قرار باشد عارف حاجیعیدی فدا و فنا شود، ارزشش را دارد تا با یک پدیده زشت در فوتبال، به بهانه غیرقابلقبول فشارهای عصبی، برخورد و آن را ریشهکن کنیم.
در همین رابطه: کشیدگی همزمان کشاله و زبان بازیکن سپاهان؛ عزمی هست یا طبق معمول لاپوشانی میشود؟!
