خودران‌ها چگونه قطعه‌سازان را به بازیگران فناوری تبدیل می‌کنند؟

صنعت‌خودرو در حال عبور از دوره‌ای است که در آن ارزش یک خودرو عمدتا با موتور، جعبه‌دنده، بدنه و مجموعه‌ای از قطعات مکانیکی سنجیده می‌شد. توسعه سامانه‌های کمک‌راننده پیشرفته و حرکت تدریجی صنعت به سمت خودروهای خودران، تعریف قطعه و قطعه‌ساز را نیز تغییر داده است. خودروهای جدید برای درک محیط پیرامون، تصمیم‌گیری و واکنش به شرایط رانندگی، به مجموعه‌ای از حسگرها، دوربین‌ها، سامانه‌های راداری، پردازنده‌های پرقدرت، تجهیزات ارتباطی و نرم‌افزارهای پیچیده نیاز دارند؛ بنابراین سهم قطعات الکترونیکی و نرم‌افزاری در ارزش خودرو رو به افزایش است. این تغییر تنها یک تحول در محصول نهایی نیست، بلکه ساختار زنجیره‌تامین را نیز تحت‌تاثیر قرار داده است. گزارش‌های مک‌کینزی نشان می‌دهد بازار جهانی نرم‌افزار و تجهیزات الکترونیکی خودرو می‌تواند تا میانه دهه آینده به حدود ۵۱۹ میلیارددلار برسد؛ رشدی که به‌مراتب سریع‌تر از رشد کلی بازار خودرو خواهد بود. این موسسه همچنین تاکید دارد که خودروهای متکی بر نرم‌افزار، سامانه‌های خودران، برقی‌سازی و اتصال خودرو به‌شبکه، فرصت‌های تازه‌ای برای تامین‌کنندگان ایجاد می‌کنند. از سوی دیگر، گزارش گروه مشاوره بوستون درباره تامین‌کنندگان صنعت‌خودرو نشان می‌دهد که شرکت‌های قطعه‌ساز در حال بازتعریف سبد محصولات و سرمایه‌گذاری خود برای ورود به حوزه‌های الکترونیک، نرم‌افزار و فناوری‌های پیشرفته هستند. در چنین شرایطی، قطعه‌ساز سنتی با یک انتخاب مهم مواجه است؛ یا باید خود را با معماری جدید خودرو تطبیق دهد و به سمت تولید قطعات هوشمند و سامانه‌های الکترونیکی حرکت کند، یا بخشی از بازار آینده را به شرکت‌های فناوری واگذار خواهد کرد.

پایان قطعه‌سازی سنتی یا آغاز یک دوره تازه؟ …