بازار
در این مطالعه مقدماتی که نتایج آن در نشریه علمی «Neurotoxicology and Teratology» منتشر شده، پژوهشگران دندان‌های شیری اهدایی خانواده‌های ۳۸ کودک را بررسی کردند. از این تعداد، ۲۲ کودک مبتلا به اوتیسم بودند و ۱۶ کودک در گروه مقایسه قرار داشتند.
پژوهشگران با استفاده از روش‌های پیشرفته آزمایشگاهی، ترکیبات شیمیایی موجود در نمونه‌ها را شناسایی و میزان آنها را مقایسه کردند. نتایج نشان داد به‌طور میانگین حدود ۳۰۰ ترکیب در هر نمونه شناسایی شده است؛ البته همه این ترکیبات در دندان‌های تمام کودکان وجود نداشتند. ۱۹ ماده شیمیایی با غلظت بالاتر شناسایی شدند
محققان برای مقایسه دقیق‌تر، ۶۰ ترکیب شیمیایی را که در دست‌کم نیمی از نمونه‌ها وجود داشتند، بررسی کردند. غلظت ۵۷ ترکیب از این مجموعه در دندان‌های کودکان مبتلا به اوتیسم بالاتر بود، اما اختلاف مشاهده‌شده فقط در ۱۹ مورد از نظر آماری معنادار بود.
بر اساس گزارش پژوهش، ۳۹ مورد از این ۶۰ ترکیب در دسته موادی قرار می‌گیرند که به‌عنوان عوامل بالقوه آسیب‌رسان به رشد یا مختل‌کننده عملکرد غدد درون‌ریز شناخته شده‌اند.
یکی از اختلاف‌های قابل‌توجه مربوط به ترکیب «بنزیل بنزوات» بود که غلظت آن در نمونه‌های گروه اوتیسم حدود ۷۲۲ درصد بیشتر از گروه مقایسه گزارش شد. این ترکیب در برخی محصولات مراقبت شخصی، بعضی کاربردهای غذایی و فرآورده‌های مورد استفاده برای درمان شپش و گال به کار می‌رود. مواد شیمیایی از چه منابعی ممکن است وارد بدن شوند؟
پژوهشگران ترکیباتی را بررسی کردند که ممکن است از منابع مختلف محیطی وارد بدن شوند؛ از جمله:
محصولات پلاستیکی و برخی ظروف مورد استفاده برای کودکان
شیشه‌شیر و پستانک
بسته‌بندی مواد غذایی و محصولات در تماس با غذا
مواد مورد استفاده در عطرها و محصولات مراقبت شخصی
برخی آفت‌کش‌ها و مواد بازدارنده شعله …
