دیکتاتوری که مجسمه‌اش هم مسخره‌اش کرد!

عصر ایران ؛ موحد منتقم - تصویری از کیم جونگ اون در شبکه‌های اجتماعی وایرال شده که او را هنگام رونمایی از مجسمه برنزی خودش نشان می‌دهد؛ تندیسی عجیب که ظاهراً صاحبش هم از دیدنش چندان ذوق‌زده نشده است! 

البته معلوم نیست این عکس واقعی است یا محصول هوش مصنوعی؛ اما شاید واقعی یا جعلی بودنش چندان اهمیتی نداشته باشد. حجم واکنش‌ها، شوخی‌ها و استقبال کاربران از آن، خود به‌اندازه کافی معنادار است. 

گاهی یک تصویر جعلی می‌تواند چیزی واقعی‌تر از هزاران عکس رسمی را نشان دهد: اشتیاق مردم برای دیدن چهره قدرت در هیئتی غیرمقدس، مضحک و دست‌انداختنی.

اما چرا دیکتاتورها تا این اندازه به مجسمه علاقه دارند؟ انگار حکومت بر مردم برایشان کافی نیست؛ دوست دارند بعد از مرگ هم از بالای سکوها مردم را زیر نظر بگیرند، با این تفاوت که این بار دیگر نیازی به انتخابات و رأی اعتماد ندارند؛ مجسمه‌شان از قبل منصوب شده است!

مجسمه برای دیکتاتورها چیزی فراتر از یک تکه سنگ یا برنز است؛ راهی برای طولانی‌کردن عمر سیاسی، حتی وقتی عمر طبیعی به پایان رسیده باشد. 

حاکم مستبد نمی‌خواهد مردم فقط در زمان حیاتش نام او را بشنوند؛ می‌خواهد پس از مرگ هم ناچار باشند هر روز از کنار چهره‌اش عبور کنند، نگاهش کنند و حضورش را به رسمیت بشناسند. 

از سردیس‌های کوچک تا تندیس‌های غول‌آسا، از میدان‌ها تا چهارراه‌ها، همه‌جا باید نسخه‌ای از او حضور داشته باشد؛ حتی در مسیر رهگذری که شاید دلش بخواهد یک روز را بدون تماشای چهره رهبر محبوبش به پایان برساند!

در مورد خاندان کیم، اگر شوروی در سال ۱۹۴۸ به پدربزرگ کیم جونگ اون، یعنی کیم ایل‌سونگ، کمک نمی‌کرد تا قدرت را در کره شمالی به دست بگیرد، معلوم نبود امروز نوه‌اش کجا بود و چه می‌کرد! 

شاید در رستورانی ظرف می‌شست،شاید در شهربازی، لباس یک خرس ترسناک می‌پوشید و در تونل وحشت، مأموریت خطیر سکته‌دادن بچه‌ها را برعهده می‌گرفت یا نهایتاً در گوشه پارکی مأموریت خطیر شمارش کلاغ‌ها را برعهده داشت!  …