فارین پالسی در ادامه آورد: اما این اقدام به هیچوجه رویدادی منحصر به فردی نیست؛ بلکه واقعیتی اساسی در ژئوپلیتیک امروز را برجسته میکند: جزایر اقیانوس آرام اکنون به یکی از عرصههای اصلی رقابت قدرتهای بزرگ تبدیل شدهاند و هر خلأیی در راهبرد فعال و پیشدستانه آمریکا میتواند زمینهساز مداخله و برهمزدن معادلات منطقهای از سوی قدرتهای خارجی شود.
نفوذ فزاینده چین در جنوب اقیانوس آرام در آوریل ۲۰۲۲ آشکار شد؛ زمانی که خبر توافق امنیتی گسترده و محرمانه میان چین و جزایر سلیمان منتشر رسانهای گشت. جزایر سلیمان کشوری کوچک در جنوب اقیانوس آرام با جمعیتی حدود ۸۵۰ هزار نفر است. اهمیت این توافق نهتنها به دلیل محرمانه و ناگهانی بودن آن، بلکه به واسطه پیامدهای احتمالیاش نگرانکننده بود: ایجاد یک پایگاه راهبردی بالقوه برای چین در اقیانوس آرام، احتمال استقرار نیروهای نظامی و پلیس چین در منطقه و قرار گرفتن یک قدرت رقیب در میان آمریکا و نزدیکترین متحدانش.
برای دههها، راهبرد آمریکا در قبال جزایر اقیانوس آرام از غفلت نهادی و رقابت میان اولویتهای ژئوپلیتیکی مختلف رنج برده. با این حال، همانگونه که شلیکهای موشکی سال ۲۰۲۲ و ماه گذشته نشان دادند، حفظ دسترسی بدون مانع، ایجاد شراکتهای قابل اعتماد و حفظ نفوذ راهبردی در سراسر اقیانوسیه، پیششرط اساسی برای موقعیت امنیتی آمریکا در کل منطقه هند-اقیانوس آرام است. …
