بازار
سواحل مکران در جنوب شرقی کشور با حدود ۶۰۰ کیلومتر خط ساحلی که از شهرستان میناب آغاز و تا نقطه صفر مرزی با پاکستان امتداد پیدا می‌کند، یکی از راهبردی‌ترین مناطق جغرافیایی ایران به شمار می‌رود. این منطقه شامل هفت شهرستان جاسک، سیریک، دشتیاری، چابهار، کنارک، زرآباد و میناب را می‌شود و در حاشیه دریای عمان، یکی از پنج حوزه راهبردی اقیانوس هند، قرار دارد.
مکران به دلیل دسترسی مستقیم به آب‌های آزاد و اقیانوسی و بی‌نیازی از عبور از تنگه هرمز، ظرفیت تبدیل شدن به گلوگاه دوم صادرات نفت و دروازه تجارت انرژی کشور را دارد. با این حال، این منطقه تاکنون عمدتاً به‌واسطه بندر چابهار و پایانه نفتی جاسک شناخته شده و سایر ظرفیت‌های آن، به‌ویژه در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر مغفول مانده است. تجربه توسعه مناطق صنعتی کشور نشان می‌دهد که صنایع عمدتاً در محدوده‌هایی مستقر می‌شوند که از دسترسی پایدار و مطمئن به انرژی برخوردار باشند؛ از این‌رو بدون تامین انرژی پایدار هیچ الگوی توسعه‌ای در مکران محقق نخواهد شد.
پشتوانه‌های قانونی و اسناد بالادستی
حمایت از توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و آبادانی سواحل مکران، در ده‌ها سند بالادستی و قانونی مورد تاکید قرار گرفته است. قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب ۱۳۸۰، خرید تضمینی برق از منابع تجدیدپذیر را الزامی کرد. الحاق ایران به پروتکل کیوتو، دولت را به تحقیق و توسعه این منابع ترغیب کرد. قانون هدفمند کردن یارانه‌ها در ماده (۸) دولت را مکلف به حمایت مالی از پروژه‌های تولید برق تجدیدپذیر کرد و قانون اصلاح الگوی مصرف انرژی در ماده (۶۹)، عقد قرارداد بلندمدت خرید تضمینی را الزامی ساخت. قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر در ماده (۱۲)، اولویت‌دهی به بخش خصوصی و تعاونی برای توسعه نیروگاه‌های تجدیدپذیر را تصریح کرد. …
