به‌جای پیشنهاد، کار کن

اگر می‌توانی در حل مشکلات کمک کن، اختیار می‌دهم

رئیس‌جمهور در نشست با رؤسای دانشگاه‌های برتر کشور، وقتی از ضرورت استفاده از ظرفیت‌های مختلف برای حل مشکلات گفت، از رقبای انتخاباتی خود هم یاد کرد؛ از کسانی ‌که به گفته او امروز در کنار دولت قرار گرفته‌اند و برای حل مسائل کشور، تلاش می‌کنند. اما یک جمله در میان حرف‌های او درباره اداره کشور بیش از همه به‌چشم آمد؛ جمله‌ای که مخاطب‌اش سعید جلیلی بود: «پیشنهاد نمی‌خواهم». پزشکیان با قدردانی از نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری و رقبای انتخاباتی‌اش که امروز در کنار دولت برای حل مسائل کشور تلاش می‌کنند، گفت: «حتی به همین آقای جلیلی هم گفته‌ام که برای حل مشکلات به دولت کمک کند، هر کجا که می‌تواند اختیار می‌دهم که مشکلات را حل کند، پیشنهاد نمی‌خواهم، مشکل ما نبود راه‌حل نیست، مشکل ما عدم وجود افرادی است که بدانند، بخواهند و بتوانند مشکلات را حل کنند».

این اظهارات در شرایطی مطرح شده که دولت پزشکیان با مجموعه‌ای از مسائل اقتصادی، اجتماعی و سیاست خارجی روبه‌روست و رئیس‌جمهور بارها بر استفاده از ظرفیت‌های مختلف برای عبور از این مسائل تأکید کرده است. در همین چارچوب هم پزشکیان میان ارائه پیشنهاد و پذیرش مسئولیت اجرا، تفاوت گذاشت. رئیس‌جمهور ‌مسئله را کمبود ایده نمی‌داند؛ فاصله میان ایده و اجرا می‌داند. از نگاه او کشور در وضعیتی است که بیش از آنکه به نسخه‌های جدید نیاز داشته باشد؛ به کسانی نیاز دارد که بتوانند، نسخه‌ای که قرار است اجرا شود را تا انتها پیش ببرند. به همین دلیل هم هست که در ادامه می‌گوید: «اگر قرار بود مشکلات با قالب‌های پیشین حل شود که تا‌کنون حل شده بود، اگر می‌خواهیم مشکلات را حل کنیم باید قالب‌شکنی کنیم». این بخش از سخنان رئیس‌جمهوری را باید در کنار چالش بزرگ‌تر دولت او دید. پزشکیان درحالی از «قالب‌شکنی» سخن می‌گوید که بخش مهمی از منتقدان دولت از همان ابتدا مدعی بوده‌اند، راه‌حل‌های متفاوتی برای مشکلات کشور دارند. جلیلی نیز در سال‌های گذشته، خود را صاحب یک گفتمان متفاوت در اداره کشور معرفی کرده است؛ گفتمانی که در انتخابات ریاست‌جمهوری نیز بر آن تأکید داشت.

از رقیب انتخاباتی تا شریک در حل مسئله …