نسخه اضطراری «مسکن حداقلی»

اولاد در این نشست ضمن بیان دلایل شکست جابه‌جایی اجباری ساکنان و عواقب اعیان‌سازی این مناطق، «فقر» را معضل اصلی ساکنان سکونتگاه‌های غیررسمی دانست و در ادامه ضمن بیان لزوم توانمندسازی ساکنان،  تاکید کرد : در شرایط فعلی حاکم بر اقتصاد کشور، توانمندسازی و خروج این گروه از تله فقر به سادگی قابل اجرا نیست، در چنین شرایطی به شکل موقت می‌توان خط استاندارد مسکن در این محلات را کاهش داد و با رسمیت بخشیدن به زندگی ساکنان و پرهیز از جدایی‌گزینی و اجرای ادغام اجتماعی، بهبود نسبی شرایط اجتماعی و اقتصادی  بدمسکن‌ها را فراهم کرد. البته راه‌حلی قطعی برای حل چالش تمامی بدمسکن‌ها در تمامی مکان‌ها و زمان‌ها وجود ندارد و باید هر راهکاری با سنجش وضعیت خاص منطقه و ساکنان ارائه شود.  اسکان غیررسمی؛ پاسخی برای نیاز به سرپناه

محمود اولاد در ابتدای نشست تعریفی از مسکن ارائه کرد و گفت: تعریف مسکن با گذر زمان دچار تغییر و تحول شده است؛ آن چیزی که امروز ما از آن با عنوان مسکن یاد می‌کنیم، با تعریف آن در ۵۰سال قبل کاملا متفاوت است، به‌عنوان نمونه نیم قرن قبل، حمام جزئی از یک واحد مسکونی نبود، اما در دنیای کنونی حمام یکی از الزامات هر خانه‌ استانداردی است. پیش از شکل‌گیری دولت‌های مدرن، مردم بر حسب شرایط و نیازهای خود، محلی را برای زندگی احداث کرده و به این ترتیب نیاز خود به مسکن را پاسخ می‌دادند.

اما شکل‌گیری دولت مدرن و رشد شهرها باعث شد تا استانداردهایی برای ساخت مسکن، محلات و شهرها از سوی دولت‌ها تعریف شود. این استاندارها ضرورتی غیرقابل انکار برای ایجاد شهری با قاعده و ایجاد زیرساخت‌های مورد نیاز از سوی دولت بود، همچنین در زمان تدوین مقررات احداث ساختمان‌ها موضوع ایمنی و امنیت و… نیز مورد نظر قرار گرفت. استانداردهای تدوین‌شده براساس ویژگی زندگی متوسط جامعه که درآمد متوسطی دارند، تهیه و تولید شده است. در چنین شرایطی گروه‌های کم‌درآمد امکان دسترسی به مسکن را در شهرها از دست می‌دهند. این درحالی است که گزینه جایگزینی نیز برای این افراد تعریف نشده است و این موضوع سرمنشأ شکل‌گیری اسکان غیررسمی است. …