این هفته دولت آمریکا آنچه اسکات بسنت، وزیر خزانهداری، آن را «روز دی (D) اقتصادی برای ایران» توصیف کرد، اعلام کرد و عملیات اقتصادی موسوم به طرح اقتصادی (Outcasts) را آغاز کرد. این اقدامات قطعا در کنار محاصره نظامی، بر ایران تاثیر میگذارند یا خواهند گذاشت. این کارزار تا چه اندازه میتواند چین را برای ورود به این مناقشه تحت فشار قرار دهد؟ میدانیم که تهدیدهایی علیه یک بانک بزرگ جهانی دیگر که با ایران همکاری میکند مطرح شده است. از سوی دیگر، چین حدود ۹۰ درصد نفت مورد نیاز خود را از ایران تامین میکند. موضع چین در این شرایط چیست؟
چینیها در این ماجرا تا حدی عضو مرموز و ناشناخته هستند. آنها واکنش بسیار تندی به اقداماتی که رئیسجمهور آمریکا و وزیر خزانهداری هفته گذشته اعلام کردند، نشان دادند. چین در حال پیدا کردن گزینههایی برای جایگزینی نفت ایران است. برای ایران، امکان انتقال نفت به چین اهمیت بسیار بیشتری دارد؛ چرا که ۸۰ تا ۹۰ درصد محمولههای نفتی ایران در سال ۲۰۲۵ به چین میرفت. اما چینیها گزینههای دیگری هم در اختیار دارند.
با این حال، چین نمیخواهد شاهد دست بالا پیدا کردن آمریکا در این ماجرا باشد. موضوع زمانی حساستر میشود که بدانیم شی جینپینگ قرار است ۲۴ سپتامبر به واشنگتن سفر کند. ترامپ میخواهد این سفر موفقیتآمیز باشد و در نتیجه، علاقهای ندارد فشار بیش از حدی بر چینیها وارد کند و باعث شکلگیری یک بحران در این زمینه شود؛ اتفاقی که در نشست گروه ۲۰ در همین هفته، به نظر میرسید در آستانه وقوع است. …





![[دکتر محمد طاهری] اهمیت اقتصادی اجلاس شانگهای](/news/u/2026-09-08/ettelaat-a8nk9.jpg)


















































































































