این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش سرویس بینالملل جماران، نشریه «فارن افرز» در تحلیلی به قلم ریچارد گوان، مدیر برنامه مسائل جهانی و نهادها در گروه بینالمللی بحران و از کارشناسان حوزه سازمان ملل و چندجانبهگرایی، به بررسی بحران مالی و سیاسی سازمان ملل، کاهش نقش این نهاد در حلوفصل جنگها، تأثیر کاهش کمکهای مالی آمریکا، گسترش شکاف میان قدرتهای دارای حق وتو، ضرورت کوچکسازی و ادغام ساختارهای موازی، چالش انتخاب جانشین آنتونیو گوترش، لزوم احیای نقش سازمان در میانجیگری و صلحسازی، بازنگری در اهداف توسعهای و کاهش اتکای سازمان ملل به نشستها و فرایندهای پرهزینه و کمثمر پرداخت و نوشت: سازمان ملل متحد، آنطور که مقامهای بینالمللی گاهی به شوخی میگویند، همیشه در بحران است. این سازمان از زمان تأسیس در سال ۱۹۴۵ تاکنون ناچار بوده از میان تنشهای عمیق ژئوپلیتیکی، فجایع انسانی ویرانگر و دورههای مکرر کمبود بودجه عبور کند. با این حال، در شرایطی که رهبران جهان برای برگزاری هفته سطحبالای سالانه مجمع عمومی در نیویورک گرد هم آمدهاند، وضعیت سازمان ملل اینبار بهطور ویژهای نامساعد به نظر میرسد.
چین، روسیه و ایالات متحده، سه کشور از پنج قدرت دارای حق وتو که بر شورای امنیت تسلط دارند، مانع از اقدام مؤثر این نهاد درباره جنگهای ایران و اوکراین و همچنین درگیریهای داخلی در میانمار و سودان شدهاند. کشورهای فقیر نیز از این مسئله شکایت دارند که دولتهای کمککننده به تعهدات خود در زمینه تأمین منابع مالی برای برنامههای توسعهای سازمان ملل عمل نکردهاند. در همین حال، دولت دونالد ترامپ سال گذشته بخش عمده تأمین مالی آمریکا برای فعالیتهای سازمان ملل را متوقف کرد و این اقدام، سازمان را ناچار ساخت از دامنه عملیاتهای حفظ صلح و امدادرسانی خود بکاهد. …
