شلوغی بصری فقط به معنای کثیف بودن یا نامرتب بودن خانه نیست.ممکن است خانه ای کاملا تمیز باشد اما از نظر بصری شلوغ باشد.فرض کنید روی میز آشپزخانه یک دستگاه قهوه ساز، چند ظرف، یک سبد میوه، قبض ها، چند وسیله کوچک، داروها، کلیدها و چند شیء تزئینی قرار گرفته باشد.هیچ کدام از این وسایل به تنهایی مشکل ساز نیستند.اما مجموع آنها می تواند تعداد زیادی محرک بصری ایجاد کند.مغز باید دائماً میان این محرک ها انتخاب کند: به کدام نگاه کند؟ کدام را نادیده بگیرد؟ کدام را به خاطر بسپارد؟ آیا چیزی مهم در میان آنها وجود دارد؟این فرآیند بخشی از همان چیزی است که در روانشناسی شناختی به محدودیت منابع توجه مربوط می شود. توجه، بی نهایت نیست
ما گاهی تصور می کنیم مغز می تواند همه چیز را همزمان ببیند و پردازش کند.اما سیستم توجه ظرفیت محدودی دارد.حتی زمانی که تصور می کنیم به محیط توجه نمی کنیم، اطلاعات اطراف می توانند بر پردازش شناختی ما اثر بگذارند.پژوهش های روانشناسی شناختی نشان داده اند که توجه انسان برای انتخاب اطلاعات مرتبط از میان محرک های متعدد، منابع محدودی دارد بنابراین وقتی محیطی پر از محرک های رقیب باشد، مسئله فقط زیبایی نیست؛ پای منابع شناختی هم به میان می آید. به همین دلیل است که گاهی بعد از چند ساعت کار در محیطی پر از محرک، احساس می کنیم ذهنمان خسته شده، بدون اینکه دقیقا بدانیم چرا. خانه ای که مدام از شما توجه می خواهد …












































