دونالد ترامپ روز ۴ اکتبر تشکیل «نیروی ابرهوش» یا Super Intelligence Force را اعلام کرد؛ کارگروهی که قرار است سیاست دولت آمریکا در حوزه هوش مصنوعی را هماهنگ کند.
ریاست این ساختار بر عهده جی کلیتون، مدیر اطلاعات ملی آمریکا، قرار گرفته و مقام‌هایی از جمله اندرو فرگوسن، رئیس کمیسیون تجارت فدرال، امیل مایکل، معاون وزیر جنگ در امور تحقیق و مهندسی و مدیر ارشد فناوری پنتاگون و اسکات کوپور، رئیس دفتر مدیریت کارکنان دولت، نیز در آن حضور دارند.
اما یک نکته مهم نباید گم شود: این ساختار فعلاً یک «فرماندهی جنگ هوش مصنوعی» نیست.
قرار است این کارگروه طی ۱۲۰ روز درباره فرصت‌ها و تهدیدهای هوش مصنوعی، نقش دولت فدرال و نحوه مواجهه آمریکا با توسعه سریع این فناوری گزارش و پیشنهاد ارائه کند.
بنابراین، عنوان «نیروی ابرهوش» بسیار بزرگ‌تر از اختیارات فعلی آن به نظر می‌رسد. در واقع، واشنگتن فعلاً یک مرکز سیاست‌گذاری و هماهنگی ایجاد کرده، نه یک ارتش مستقل برای فرماندهی جنگ‌افزارهای هوشمند. اختیار «Super Intelligence Force» هنوز روشن نیست
ورود همزمان مقام‌هایی از پنتاگون، جامعه اطلاعاتی و نهادهای تنظیم‌گر به این ساختار نشان می‌دهد کاخ سفید می‌خواهد هوش مصنوعی را از یک موضوع صرفاً فناوری خارج کرده و آن را به مسئله‌ای امنیتی، اقتصادی و حکمرانی تبدیل کند.
این رویکرد از یک جهت منطقی است؛ زیرا هوش مصنوعی دیگر فقط مسئله شرکت‌های فناوری نیست. از عملیات نظامی و اطلاعاتی گرفته تا اقتصاد، امنیت سایبری و زیرساخت‌های حیاتی، همه به آن وابسته شده‌اند.
اما همین گستردگی یک مشکل ایجاد می‌کند.
اگر یک کارگروه همزمان قرار باشد درباره امنیت ملی، مقررات، تعامل با شرکت‌های فناوری، حوادث مرتبط با هوش مصنوعی و سیاست دولت تصمیم‌سازی کند، مرز میان هماهنگی، سیاست‌گذاری و مسئولیت اجرایی باید دقیق مشخص باشد.
فعلاً معلوم نیست این ساختار دقیقاً چه اختیاری مستقل از پنتاگون، جامعه اطلاعاتی و نهادهای تنظیم‌گر خواهد داشت و اگر پیشنهادهای آن پس از ۱۲۰ روز اجرا نشود، چه نهادی مسئول پیگیری خواهد بود.
برای فناوری‌ای که سرعت تحول آن از بسیاری از فرآیندهای اداری دولت آمریکا بیشتر است، این ابهام می‌تواند بسیار مهم باشد. آیا آمریکا واقعاً ۵۰ میلیارد دلار برای ابرهوش هزینه می‌کند؟ …
دانلود از کافه بازار
