تجربه بحران‌های سال‌های اخیر، از همه‌گیری کرونا تا جنگ روسیه و اوکراین و اختلال در شبکه‌های جهانی تأمین، نشان داده است که حتی اقتصادهای صنعتی پیشرفته نیز در برابر قطع دسترسی به مواد اولیه، قطعات تخصصی، انرژی، فناوری و مسیرهای حمل‌ونقل آسیب‌پذیرند. برای مثال در سال‌های اخیر، اختلال در تأمین دسته سیم‌های تولید خودرو از اوکراین در جریان جنگ، موجب محدود شدن تولید برخی خودروسازان آلمانی شد؛ موضوعی که نشان داد وابستگی به یک قطعه نسبتاً کوچک، در صورت نبود جایگزین مناسب، می‌تواند کل خط تولید یک محصول پیچیده را متوقف کند.
بنابراین، مساله اصلی برای صنعت ایران این نیست که چگونه می‌توان در هر شرایطی تولید را بدون تغییر ادامه داد؛ بلکه این است که چگونه می‌توان ساختار صنعتی کشور را به‌گونه‌ای طراحی و مدیریت کرد که در برابر شوک‌های شدید، توان حفظ فعالیت‌های حیاتی، سازگاری سریع و بازیابی مؤثر را داشته باشد.
در ادامه گفت‌وگوی مفصل تجارت‌نیوز با رضا آریاراد، پژوهشگر و فعال حوزه صنعت، در خصوص تاب‌آوری صنایع در شرایط جنگ و اوضاع کنونی کشور را می‌خوانید.
*** تاب‌آوری صنعتی حاصل پیش‌بینی ریسک بحران‌های آتی، آمادگی و سازگاری در شرایط بحران، بازیابی سریع و یادگیری و ارتقای ساختاری پس از بحران است
*چه شاخص‌هایی به صنایع کمک می‌کند تا در شرایط جنگی تاب‌آوری بالاتری داشته باشند؟
تاب‌آوری صنعتی حاصل پیش‌بینی ریسک بحران‌های آتی، آمادگی و سازگاری در شرایط بحران، بازیابی سریع و یادگیری و ارتقای ساختاری پس از بحران است؛ نبود هر یک از این عوامل می‌تواند هزینه بحران را به مراتب افزایش دهد و یک اختلال موقت را به توقفی گسترده و طولانی در صنایع تبدیل کند. …
دانلود از کافه بازار
