این نشریه در ادامه آورد: در ماههای آینده انتظار میرود صدها عضو پکک برای استفاده از این قانون به ترکیه بازگردند و دوباره در جامعهای ادغام شوند که سالها پیش آن را ترک کردند تا مبارزه مسلحانه را آغاز کنند.
چند سال پیش تصور چنین تحولی دشوار بود؛ زمانی که درگیری میان دولت ترکیه و پکک در سراسر خاک ترکیه، عراق و سوریه جریان داشت. اکنون، برای نخستینبار در سه دهه مذاکرههای پراکنده میان پکک و دولت ترکیه، یک چارچوب قانونی برای پایان دادن به درگیری مسلحانه ایجاد شده است.
برای دههها، حل مسالمتآمیز مساله کردها بهعنوان شرطی ضروری برای دموکراتیزه شدن کامل ترکیه شناخته میشد. با این حال، تحول اخیر با انتقاد گسترده برخی از برجستهترین حامیان دموکراسی در ترکیه مواجه شده است.
نگرانی اصلی آنها ـ که در داخل ترکیه نیز بسیار مطرح شده ـ این است که توافق جدید، صرفا ترفندی سیاسی از سوی رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، برای جلب حمایت کردها و تثبیت حکومت اقتدارگرای خود باشد.
همچنین بسیاری تردید دارند که آیا دولت ترکیه واقعا حاضر خواهد شد امتیازات سیاسی واقعی به کردها بدهد یا خیر.
درباره اردوغان، بدبینی همواره قابل درک است و نگرانیهای مطرحشده درباره این روند صلح بیدلیل نیست. اردوغان برای دستیابی به سومین دوره ریاستجمهوری خود با محدودیتهای قانون اساسی روبهرو است و باید موانع مهم پارلمانی را پشت سر بگذارد.
همچنین تردیدی نیست که او تلاش خواهد کرد از این روند برای کسب دستاورد سیاسی داخلی استفاده کند؛ همانطور که معمولا از تحولات سیاسی چنین بهرهای میبرد.
اما این تمام ماجرا نیست. تمایل دولت ترکیه برای صلح با پکک، تحتتاثیر نگرانیهای مهم امنیت ملی نیز قرار دارد.
درک این توافق از زاویه سیاست خارجی، برای فهم دلیل موفقیت احتمالی آن و اینکه چرا در نهایت میتواند به نفع ترکیه باشد، ضروری است. ریشههای ژئوپلیتیکی روند صلح …
